TONY

სანამ ენტონი ბურდენი იმ ენტონი ბურდენად იქცეოდა, რომელსაც დღეს ვიცნობთ, ის უფულოდ დარჩენილი 19 წლის ბიჭი იყო, რომელიც ყველას — მათ შორის საკუთარ თავსაც — არწმუნებდა, რომ დიდი მწერლობა ეწერა.

TONY 1975 წლის ზაფხულში პროვინსტაუნში მიგვიყვანს, სადაც ბურდენი გოგოს გამო ჩადის — სრულიად უფულოდ. საბოლოოდ ის ზღვის პროდუქტების რესტორან The Flagship-ში ჭურჭლის მრეცხავად იწყებს მუშაობას. სამზარეულოს თანამშრომლები ბევრს სვამენ, ნარკოტიკებს მოიხმარენ, გამუდმებით კამათობენ და, მიუხედავად ყველაფრისა, როგორღაც მაინც ახერხებენ ვახშმის სერვისის დროულად გამართვას. სწორედ აქ ხვდება ბურდენი პირველად პროფესიონალური სამზარეულოს აგრესიულ კულტურას, რომელსაც წლების შემდეგ ასე ცოცხლად აღწერს KITCHEN CONFIDENTIAL-ში.

ბურდენის როლს დომინიკ სესა ასრულებს და ეს ნამდვილად შესანიშნავი არჩევანია. სესა გამორჩეული იყო THE HOLDOVERS-ში, აქ კი მთავარ გმირს ერთდროულად სასაცილო, ჭკვიან, ქედმაღალ, საკუთარ თავში დაურწმუნებელ და ხშირად სრულიად არასერიოზულ ადამიანად გვიჩვენებს. ტონი იტყუება, რადგან ასე საკუთარ თავს უფრო საინტერესოდ გრძნობს. ზედმეტად ბევრს ლაპარაკობს, რადგან სიჩუმე მას საკუთარ თავთან მარტო ტოვებს. მასში უკვე ჩანს ის ხმა და მანერა, რომელიც მომავალში ცნობილს გახდის, თუმცა ჯერ კიდევ მოზარდია, რომელსაც წარმოდგენა არ აქვს, რა მოუხერხოს ამ ყველაფერს.

ანტონიო ბანდერასი შეფ-მზარეულს განასახიერებს, რომელიც ტონის პირველ სამსახურს აძლევს. იქ, სადაც ბურდენი ქაოსურია, ის მშვიდია; სადაც ბურდენი იმპულსურია — დისციპლინირებული. სწორედ ის ხდება პირველი ადამიანი, რომელიც ტონის აჩვენებს, რომ რესტორანში მუშაობა შეიძლება გაცილებით მეტი იყოს, ვიდრე უბრალოდ ფულის გამომუშავების საშუალება. ბურდენს ჰგონია, რომ აქ დროებითაა. ჩვენ კი, მაყურებლებმა, ვიცით, რომ ის შემთხვევით აღმოჩნდა გარემოში, რომელიც მისი ცხოვრების მომდევნო ოცდაათ წელს განსაზღვრავს.

ტექნიკურად TONY ბიოგრაფიული ფილმია, თუმცა რეჟისორი მეტ ჯონსონი გონივრულად არ ცდილობს ერთი ადამიანის მთელი ცხოვრების ახსნას. აქ არ არის ბავშვობის მონტაჟი, სატელევიზიო კარიერის ქრონიკა ან ყველა ცნობილი მომენტის ხელახლა გაცოცხლების მცდელობა. ფილმი მხოლოდ ერთ ზაფხულზე კონცენტრირდება და ბევრად მარტივ კითხვას სვამს: როდის დაინტერესდა ეს ადამიანი პირველად იმ სამყაროთი, რომელიც საბოლოოდ მის ცხოვრებას მთლიანად მოიცავდა?

სწორედ ეს აძლევს TONY-ს უპირატესობას ბევრ სხვა ბიოგრაფიულ ფილმთან შედარებით. ჩვენ ზუსტად ვიცით, როგორ ახსოვდა თავად ბურდენს ეს პერიოდი, რადგან ათწლეულების შემდეგ მან ამის შესახებ თავად დაწერა — თანაც საკმაოდ დეტალურად.

არის რაღაც განსაკუთრებულად მიმზიდველი იმაში, რომ ადამიანის ცხოვრების არა ყველაზე ცნობილ მომენტებს, არამედ მის დასაწყისს უყურებ. ჩვენ ვიცით, სად მივა საბოლოოდ ბურდენი. TONY-ს კი ის ზაფხული აინტერესებს, როცა თავად ბურდენს ამის შესახებ ჯერ წარმოდგენაც არ ჰქონდა.