ხალხთა ფსიქოტიპები

კვირა დღეს გიწვევთ შეხვედრაზე, სადაც ვისაუბრებთ იმაზე, როგორ მუშაობს კოლექტიური აზროვნება და რატომ მუშაობს დემოკრატიის გარკვეული ფორმები ზოგ ქვეყნებში, ხოლო სხვებში — არა.

თითოეულ ქვეყანას გააჩნია ოთხიდან ერთი ხალხური ფსიქოტიპი. ეს ფსიქოტიპები განსაზღვრავს, რის გარშემო შეუძლიათ ხალხებს გაერთიანება და რის გარშემო — არა; რაში შეუძლიათ იყვნენ ორგანიზებულები და რაში — არა. ამაზე დიდწილად არის დამოკიდებული ქვეყნების ურთიერთდამოკიდებულებაც.

ეს თეორია წარმოადგენს დიმიტრი უზნაძის «დაყენების თეორიის» გაგრძელებას (ქართველი ფსიქოლოგი და ფილოსოფოსი, ფსიქოლოგიაში დაყენების თეორიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი) და აღწერს ადამიანის ფსიქიკის იმ ნაწილს, რომელიც ბიოლოგიურად განპირობებული არ არის. სწორედ ეს ნაწილი ხშირად ქმნის კონფლიქტს ინდივიდს, საზოგადოებასა და საბაზისო ბიოლოგიურ მოთხოვნებს შორის.

ყველა ოთხ ფსიქოტიპს განვიხილავთ ოთხი ქვეყნის მაგალითზე: აშშ, ჩინეთი, რუსეთი და საქართველო.

შეხვედრას გაუძღვება ილია კრიხელი — მკვლევარი, ასოციაცია „ნოოლოგიის“ წარმომადგენელი.

„ნოოლოგია“ (ბერძნ. nous — „გონება“, logos — „სწავლება“) — არის სამეცნიერო მიდგომა ადამიანის ცნობიერებისა და ქცევის შესასწავლად.