ONCE: Irish Film Week

ONCE მოგვითხრობს დუბლინელ ქუჩის მუსიკოსსა და ჩეხ ემიგრანტზე, რომლებიც შემთხვევით ხვდებიან ერთმანეთს და ერთად იწყებენ მუსიკის შექმნას. გლენ ჰანსარდი უსახელო ქუჩის მუსიკოსს ასრულებს, რომელიც დღეებს Grafton Street-ზე სიმღერაში ატარებს, დანარჩენ დროს კი მამის სახელოსნოში მტვერსასრუტებს არემონტებს. მარკეტა ირგლოვა ახალგაზრდა პიანისტსა და ყვავილების გამყიდველს განასახიერებს, რომელიც მის სიმღერებში იმას ამჩნევს, რასაც სხვები თითქოს გვერდს უვლიან. მათი ურთიერთობა რეპეტიციების, ხმის ჩამწერი სესიებისა და ხანგრძლივი საუბრების ფონზე ვითარდება — საუბრების იმ ცხოვრებაზე, რომლის გარკვევასაც ორივე ცდილობს.

ჯონ კარნიმ ფილმი ძალიან მცირე ბიუჯეტით გადაიღო და პროფესიონალი კინოვარსკვლავების ნაცვლად მუსიკოსები აირჩია — სწორედ ეს ბუნებრიობა გახდა ფილმის ერთ-ერთი მთავარი ძალა. ჰანსარდი და ირგლოვა სიმღერებს თავად ასრულებენ, ხშირად სრულად, კარნი კი მუსიკას საკმარის სივრცეს აძლევს, რათა ის უბრალოდ ფონური გაფორმება კი არა, თავად დრამატურგიის ნაწილი გახდეს. დუბლინი აქ ცოცხალ ქალაქად გვევლინება — ავტობუსებით, მუსიკალური მაღაზიებით, პატარა ბინებითა და გვიანი ღამის ქუჩებით. ამავდროულად, ფილმი არ ცდილობს მთავარი გმირების ურთიერთობა ტრადიციული რომანტიკული ისტორიის ჩარჩოებში მოაქციოს.

ONCE პროგრამაში შევიტანე, რადგან Irish Film Week-ს მუსიკაც სჭირდება და იმიტომაც, რომ ეს ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითია იმისა, თუ როგორ შეძლო პატარა ირლანდიურმა ფილმმა ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა და მსოფლიოს აუდიტორიამდე მიეღწია. ის ინტიმური, სასაცილო და ემოციურად პირდაპირია, თუმცა სენტიმენტალური არასოდეს ხდება. ADAM & PAUL-ისა და INTERMISSION-ის შავი იუმორისა და ქაოსის შემდეგ ის კვირის პროგრამას სრულიად განსხვავებულ რიტმს სძენს.

საერთაშორისო აუდიტორიისთვის ირლანდიური კინო ხშირად პოლიტიკასთან, სოფლის პეიზაჟებსა და შავ იუმორთან ასოცირდება. ONCE მის სრულიად განსხვავებულ მხარეს გვაჩვენებს — დუბლინის მუსიკალურ კულტურას და შესაძლებლობას, რომ ორმა ადამიანმა ერთმანეთის ცხოვრება შეცვალოს ისე, რომ საბოლოოდ სულაც არ აღმოჩნდნენ იქ, სადაც ტრადიციული რომანტიკული ფილმი მათ აუცილებლად მიიყვანდა.

ONCE განსაკუთრებულ საერთაშორისო წარმატებად იქცა. კომერციული ფილმების უმეტესობასთან შედარებით უმცირესი ბიუჯეტით შექმნილმა ნამუშევარმა ფესტივალებიდან დაიწყო გზა და საბოლოოდ მსოფლიოს მასშტაბით დიდი აუდიტორია მოიპოვა. ჰანსარდისა და ირგლოვას მიერ დაწერილმა და შესრულებულმა “Falling Slowly”-მ საუკეთესო ორიგინალური სიმღერისთვის ოსკარიმიიღო, თავად ფილმი კი 2000-იანი წლების დამოუკიდებელი მუსიკალური კინოს ერთ-ერთ გამორჩეულ ნამუშევრად იქცა.

მოგვიანებით ფილმის მიხედვით შეიქმნა სასცენო მიუზიკლი, რომელმაც რვა Tony Award მოიპოვა, მათ შორის — საუკეთესო მიუზიკლისთვის. ის, რაც დუბლინში პატარა კინოპროექტად დაიწყო, საბოლოოდ თავისი თაობის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ირლანდიურ ფილმად იქცა.