თავიდან გვიწევს ყოველი მოძრაობის გააზრება. შემდეგ კი ყურადღება თვითონ იწყებს ხელის შეშლას. ასე ვსწავლობთ არა მხოლოდ ცეკვასა და აკრობატიკას, არამედ იმასაც, როგორ მივიდეთ ღამით მაცივრამდე, პანიკაში — ემოციურ დასრულებამდე, ხოლო ჩვეულ მსჯელობაში — ლოგიკურ დასასრულამდე.
ლექცია ეძღვნება ქერქქვეშა სტრუქტურებსა და კორტიკო-სტრიატალურ მარყუჟებს — იმას, თუ როგორ აქცევს ტვინი გამეორებას ავტომატიზმად და რატომ შეიძლება ჩვევები იყოს როგორც გადარჩენის გზა, ისე ხაფანგი.
კურსის გეგმა:
სხეული თავისით დადის. შესაძლებელია თუ არა მოძრაობა მართვის გარეშე? (16.02.2026)
რიტმის შეგრძნება. სიზუსტის ნეირობიოლოგია (23.02.2026)
ცეკვის ნეირობიოლოგია. მოძრაობა, შეგრძნება, აზრი (2.03.2026)
როცა მოძრაობა არჩევანი ხდება. მოტორული ქერქი და კონტროლის ილუზია (9.03.2026)
