სარკეები №3

გარეუბანში გამართული მოგზაურობის დროს ლაურა — ბერლინელი პიანისტიკის სტუდენტი — სასწაულებრივად გადაურჩება ავტოკატასტროფას, რომელმაც მისი ახალგაზრდა მამაკაცის სიცოცხლე იმსხვერპლა. მძიმე ფიზიკური დაზიანებების გარეშე, თუმცა შოკის მდგომარეობაში მყოფი, ის თავს აფარებს ადგილობრივ ქალს, რომელიც მას დედობრივი სითბოთი უვლის. დროთა განმავლობაში ქმარი და ზრდასრული ვაჟიც ეგუებიან სტუმრის ყოფნას, და ოთხივე თითქოს ერთ ოჯახად იწყებს ცხოვრებას. თუმცა, მათ მშვიდ და ბედნიერ დღეებსაც თავისი დასასრული აქვს.

რეჟისორის სიტყვა:
„ფილმში ოჯახი ტრაგედიის შემდეგ დაინგრა. ახლა ნამსხვრევები ოკეანის ზედაპირზე ტივტივებს, და სამი გადარჩენილი ცდილობს მათგან ტივის აგებას. ამ სამაშველო ტივისთვის ყველა ნაწილი აუცილებელია — ტივი, რომელიც საბოლოოდ ნაპირზე გამოიყვანს მათ. შესაძლოა, ყველა ფილმი იმ ადამიანების ისტორიას ჰყვებოდეს, რომლებიც ნანგრევებიდან რაღაცის შექმნას ცდილობენ. კინო გადარჩენაზე საუბრობს. არა იმაზე, როგორ ვცხოვრობთ, არამედ იმაზე, როგორ ვძლებთ და როგორ გადავრჩებით“.

ფილმის შემდეგ ჩაის დავაყენებთ და შთაბეჭდილებებს გავუზიარებთ ერთმანეთს. შეხვედრას გავმართავ მე — ფილოსოფოსი-კინომცოდნე და კინოთეატრის დიასახლისი, ვარია ვლასოვა.