WILD AT HEART

WILD AT HEART — რეჟისორ David Lynch-ის კოშმარული ისტორიაა გაქცეულ შეყვარებულებზე — საგზაო ფილმი, სადაც რომანტიკა მუდმივად ეჯახება სექსს, ძალადობას, ტოქსიკურ მშობლებს, დაქირავებულ მკვლელებსა და ამერიკული მითოლოგიის ბნელ მხარეს. Nicolas Cage ასრულებს სეილორ რიპლის როლს — ყოფილ პატიმარს გველის ტყავის ქურთუკში, რომლის მოძრაობებსა და მანერებში თითქოს ელვის პრესლის სული ცოცხლობს. Laura Dern კი ლულა ფორჩუნს განასახიერებს — მის საყვარელ ადამიანს, თანამგზავრსა და ფილმის ემოციურ ცენტრს.

ლინჩი იღებს კლასიკურ სიუჟეტს გაქცეულ შეყვარებულებზე და მას გროტესკული იუმორით, მოულოდნელი სისასტიკით, The Wizard of Oz-ის მოტივებით, როკ-ენ-როლის ფანტაზიებითა და სამხრეთული გოთიკის ესთეტიკით ავსებს. ერთ მომენტში ფილმი რომანტიკულია, შემდეგ — სასტიკი, შემდეგ სასაცილო, შემდეგ კი შემაშფოთებელი. ნიკოლას კეიჯი და ლორა დერნი თავიანთ როლებს ბოლომდე ეძღვნებიან — ნახევრად შესრულებული თამაში ამ ფილმს უბრალოდ ვერ გაუძლებდა.

ფილმის კანის ისტორია თავად WILD AT HEART-ის ლეგენდის ნაწილად იქცა. პრემიერა ხმაურიანი ოვაციებით დასრულდა, თუმცა „ოქროს პალმის რტოს“ შესახებ გადაწყვეტილებამ დარბაზი ორად გაყო. როდესაც Bernardo Bertolucci-მ ლინჩის გამარჯვება გამოაცხადა, აპლოდისმენტები და სტვენა ერთდროულად გაისმა. ზოგი კრიტიკოსი ფილმს ვულგარულად, ზედმეტად ძალადობრივად და თვითკმაყოფილად მიიჩნევდა. სხვებისთვის კი ეს იყო მნიშვნელოვანი ამერიკელი ავტორის ნამუშევარი, რომელმაც რომანტიკული და ჟანრობრივი კინო იქამდე მიიყვანა, სადაც ისინი ახალ და უცნაურ ფორმად გარდაიქმნა.

ლინჩმა ეს ქაოსი მისთვის დამახასიათებელი სიმშვიდით მიიღო. მოგვიანებით მან Cannes Film Festival„სამყაროში საუკეთესო კინოფესტივალი“ უწოდა — და ეს მართლაც შესაფერისად ჟღერს ფესტივალისთვის, რომელმაც ერთდროულად დააჯილდოვა კიდეც და გააკრიტიკა კიდეც. WILD AT HEART დღემდე კანის ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ პროვოკაციად რჩება — ზედმეტად ხმაურიანი, ზედმეტად ვნებიანი, ზედმეტად ძალადობრივი და ამავე დროს იმდენად გულწრფელი, რომ მისი უგულებელყოფა შეუძლებელია.