„კიდევ რა შეიძლება უშლიდეს ხელს მეცნიერების კეთებასა და პუბლიკაციებს?“ — სიმხა ბორმანის ციკლის „გადარჩენის ინსტრუქცია (მეცნიერების მაგალითზე)“ მეხუთე, დასკვნითი ლექცია
მეცნიერება არასოდეს არსებობდა ვაკუუმში. XX საუკუნის განმავლობაში რუს და საბჭოთა მეცნიერებს მხოლოდ ომებსა და რეპრესიებთან არ ჰქონდათ საქმე — ზოგჯერ საკმარისი იყო „არასწორი“ ეროვნების, „არასწორი“ წარმოშობის ქონა ან დომინანტურ სამეცნიერო პარადიგმასთან უთანხმოება.
დასკვნით ლექციაზე ვისაუბრებთ ნაკლებად თვალსაჩინო, თუმცა არანაკლებ დამანგრეველ ბარიერებზე: როგორ აიძულეს ბიოლოგი ბერიტაშვილი გამოექვეყნებინა ნაშრომები რუსიფიცირებული გვარით — „ბერიტოვი“, და რა ბედი ეწეოდა მათ, ვინც ოფიციალურ მეცნიერებას გაბედულად უპირისპირდებოდა — კოშტოიანცისა და სახაროვის მაგალითებზე.
ციკლის განმავლობაში განვიხილავდით, როგორ შეიძლებოდა ტექნიკურად — ექსპერიმენტის დაგეგმვიდან შედეგების გამოქვეყნებამდე — მეცნიერების გაგრძელება ომის, რეპრესიების, ციხისა და „რკინის ფარდის“ პირობებშიც კი.
მეხუთე ლექცია ამ საუბარს ასრულებს.
