ვინსენტ ვან გოგი რეალობას გარდაქმნის ფერისა და ხაზის დაძაბულ, ემოციურ ნაკადად

ვინსენტ ვან გოგი რეალობას გარდაქმნის ფერისა და ხაზის დაძაბულ, ემოციურ ნაკადად.
XIX საუკუნის დასასრული მხატვრობის ენის რადიკალური გადახედვის ეპოქად იქცა. პოსტიმპრესიონიზმის წარმომადგენლებმა უარი თქვეს მხოლოდ ხილული სამყაროს დაფიქსირებაზე და დაიწყეს აღქმის, ემოციისა და რეალობის სტრუქტურის კვლევა. მათმა ძიებებმა გზა გაუხსნა XX საუკუნის ხელოვნებას — მოდერნიზმიდან ავანგარდამდე.

ვინსენტ ვან გოგი რეალობას ფერისა და ხაზის დაძაბულ ემოციურ ნაკადად აქცევს. პოლ გოგენი ტაიტიზე ეძებს „პირველქმნილ“ სამყაროს და ქმნის ახალ სიმბოლურ ენას. ჟორჟ სიორა აერთიანებს მხატვრობასა და მეცნიერებას. პოლ სეზანი თავიდან აგებს ფერწერული სივრცის სტრუქტურას.