მატარებლის სიზმრები

დენის ჯონსონის ამავე სახელწოდების მოთხრობის ეკრანიზაცია, რომელმაც კრიტიკოსებზე ძლიერი შთაბეჭდილება მოახდინა „სანდენსის“ კინოფესტივალზე და, შესაძლოა, „ოსკარის“ ნომინაციებზეც პრეტენზიას აცხადებს.

მე-20 საუკუნის დასაწყისი. მერქნის მჭრელი და რკინიგზის მუშა რობერტ გრენიერი სამუშაოს გამო თვეებს ატარებს სახლიდან შორს: ჭრის ტყეს, აწყობს შპალებს და ეხმარება ხიდების მშენებლობაში. ის ხშირად აწყდება ადამიანური უსამართლობის გამოვლინებებსა და თითქოს ზეციური შეცდომების აშკარა კვალს. თუმცა, ამავე დროს, ხედავს სილამაზესა და ღირსებას, ექსცენტრულ და უჩვეულო შემთხვევებს, რომლებიც ზოგჯერ „სიზმრებს“ თითქმის მაგიურ რეალიზმად აქცევს (რობერტს უმეტესად მატარებლები ესიზმრება).

„ნიკ ქეივმა, როდესაც „სიზმრები“ ნახა, ისე ძლიერ შთაბეჭდილება მიიღო, რომ ფილმისთვის მთავარი სიმღერა დაწერა. ის ახლა ფინალურ ტიტრებში ჟღერს და ამ სევდიან, მამაკაცურად თავშეკავებულ, გამაოგნებლად ლამაზ და შეგნებულად ჩუმ ფილმს სიტყვებში აბრუნებს: დათვები და ლოსები, სიყვარული და ტკივილი, მინდორზე მდგომი გოგონა და, რაღა თქმა უნდა, ლოკომოტივები“
(ს. ზელვენსკი)

ფილმის შემდეგ ჩაის დავაყენებთ და შთაბეჭდილებებს გავუზიარებთ ერთმანეთს. შეხვედრას წარვმართავ მე — ფილოსოფოსი-კინომცოდნე და კინოთეატრის დიასახლისი, ვარია ვლასოვა.