TOMBSTONE

TOMBSTONE თავიდანვე არ ყოფილა ჩაფიქრებული, როგორც უაიატ ერპზე გადაღებული მთავარი და საბოლოო ფილმი.

იმ პერიოდში, როცა კევინ კოსტნერი პოპულარობის მწვერვალზე იყო, ის WYATT EARP-ზე მუშაობდა — გაცილებით მასშტაბურ და ძვირადღირებულ პროექტზე, რომელიც ამ ისტორიას თითქმის ამერიკული მითოლოგიის ნაწილად განიხილავდა. თუმცა TOMBSTONE-მა დაასწრო. ფილმი ბევრად ნაკლები დაჯდა, მისი გადაღებები გაცილებით ქაოსური იყო და მაინც სწორედ ის იქცა ვერსიად, რომლის ფრაზებსაც დღემდე იმეორებენ, რომელსაც ხელახლა უყურებენ და მუდმივად უბრუნდებიან.

კურტ რასელი უაიატ ერპს განასახიერებს, რომელიც ძმებთან — ვირჯილთან და მორგანთან — ერთად არიზონაში ჩადის, რათა ახალი ცხოვრება დაიწყოს და სამართალდამცავის წარსული უკან მოიტოვოს. ეს გეგმა თითქმის მაშინვე იშლება. ქალაქს აკონტროლებს ძალადობრივი დაჯგუფება Cowboys, რომელსაც კერლი ბილ ბროშიუსი და ჯონი რინგო უდგანან სათავეში, უაიატი კი კვლავ იმ ცხოვრებაში აღმოჩნდება ჩათრეული, რომლისგან თავის დაღწევასაც ცდილობდა.

რასელი შესანიშნავია, თუმცა ფილმი სინამდვილეში ვალ კილმერს ეკუთვნის.

მისი დოკ ჰოლიდეი ტუბერკულოზითაა დაავადებული და თითქმის მუდმივად მთვრალია, მაგრამ მაინც ახერხებს, ოთახში ყველაზე სახიფათო ადამიანი იყოს. კილმერი მას ერთგვარი გულგრილი ირონიით თამაშობს — თითქოს გარშემო ყველა ცხოვრებას ზედმეტად სერიოზულად აღიქვამს. ფილმის თითქმის ყველა საუკეთესო ფრაზა მას ეკუთვნის და თითოეულს ისეთი ადამიანის მანერით წარმოთქვამს, რომელმაც უკვე იცის, როგორ დასრულდება ყველაფერი. კილმერი როლს, რომელიც შეიძლებოდა უბრალოდ ეფექტური მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი ყოფილიყო, მთელი ფილმის მიზიდულობის ცენტრად აქცევს.

თავად გადაღების პროცესიც ცნობილი იყო თავისი სირთულეებით. სცენარისტმა კევინ ჯარემმუშაობა რეჟისორის რანგში დაიწყო, თუმცა გადაღებების ადრეულ ეტაპზევე გაათავისუფლეს. ის ჯორჯ პ. კოსმატოსმა ჩაანაცვლა, ხოლო კურტ რასელი მოგვიანებით ამბობდა, რომ საბოლოო ფილმის ჩამოყალიბებაში გაცილებით დიდი როლი ითამაშა, ვიდრე ოფიციალური ტიტრები მიანიშნებს. მთელი ამ ქაოსის მიუხედავად, ფილმი საოცრად თავდაჯერებულად გამოიყურება.

TOMBSTONE-ს კიდევ ერთი რამ აქვს, რაც WYATT EARP-ს რეალურად არასდროს ჰქონია — ტემპი.

ის ძალადობრივი, სასაცილო, სენტიმენტალური და ციტატებით სავსეა. კოსტნერის ვერსიისგან განსხვავებით, საკუთარ მითოლოგიას ზედმეტი სიმძიმითა და მოწიწებით არ ეკიდება. ფილმს უბრალოდ სურს, სიამოვნება მიიღოთ ქუდებით, სროლებით, შეურაცხმყოფელი რეპლიკებით და იმ ფაქტით, რომ ვალ კილმერი ეკრანზე თითქოს ყველაზე მეტად ერთობა.

ალბათ სწორედ ამიტომ გაიმარჯვა საბოლოოდ TOMBSTONE-მა დროის გამოცდაში. უფრო მასშტაბური და პრესტიჟული ვერსია ქაღალდზე შეიძლება უფრო მნიშვნელოვან ფილმად გამოიყურებოდა, მაგრამ დღესაც სწორედ TOMBSTONE-ის ყურება სურთ.