TO DIE FOR

გას ვან სენტის ფილმი „To Die For“ მიჰყვება სიუზან სტოუნს — პატარა ქალაქის ამინდის წამყვანს, რომელიც ტელევიზიას სამუშაოდ კი არა, საკუთარ ბედად აღიქვამს. ჯოის მეინარდი რომანის მიხედვით გადაღებული და ფსევდოდოკუმენტური ფორმით აგებული ფილმი მის ისტორიას აწყობს ინტერვიუების, აღიარებებისა და მედია-ფრაგმენტების საშუალებით. ეს სტრუქტურა მნიშვნელოვანია: ის სიუზანს აძლევს საშუალებას, აკონტროლოს საკუთარი იმიჯი და ამავე დროს ამხელს იმ განსხვავებას, რომელიც არსებობს მის კამერისთვის შექმნილ პერსონასა და იმ ზიანს შორის, რომელსაც რეალურად ტოვებს. ფილმი წინასწარ ხედავს კულტურას, რომელიც ჩამოყალიბებულია ხილვადობით, თვითპრეზენტაციითა და ნებისმიერ ფასად დანახვის სურვილით.

ნიკოლ კიდმანი არის მთავარი მიზეზი, რატომაც ფილმი მხოლოდ სატირად არ რჩება. ის სიუზანს ასრულებს როგორც ადამიანს, რომელმაც ტელევიზიის ენა იმდენად ბუნებრივად აითვისა, რომ მისი ყოველი სიტყვა წინასწარ გათვლილი და დადგმული ჟღერს. ღიმილი, პაუზები, ცარიელი გულწრფელობა — ყველაფერი მისი მოქმედების ნაწილია. მის გვერდით, ხოაკინ ფენიქსი (რომელიც მაშინ ჯერ კიდევ Leaf Phoenix-ის სახელით იყო ცნობილი) ქმნის ერთ-ერთ თავის ადრეულ და შემაშფოთებელ როლს ჯიმის სახით — მოზარდ ბიჭს, რომელიც სიუზანის ყურადღებას სიყვარულად აღიქვამს. ის აქ არ არის მის დასაბალანსებლად, არამედ იმის საჩვენებლად, რა ადამიანური ფასი აქვს მის ამბიციას.

რაც „To Die For“-ს დღემდე აქტუალურს ხდის, არის ის, რომ ფილმი სიუზანს მარტივ ბოროტ პერსონაჟად არ ამცირებს. ის გვაჩვენებს, რომ მისი ქცევა მოდის ძალიან ნაცნობი წარმოდგენებიდან — პოპულარობის, იმიჯისა და წარმატების შესახებ. ფილმი ერთდროულად არის სასაცილო, ცივი და ხშირად დისკომფორტული, რადგან ამ იდეებს მათ უკიდურესობამდე მიჰყავს.