მიხეილ კალატოზიშვილის „გაუგზავნელი წერილი“ საბჭოთა კინოს ერთ-ერთი ყველაზე ვიზუალურადინტენსიური ფილმია, სადაც ადამიანის და ბუნების დაპირისპირება ცენტრალურ თემად იქცევა. ფილმისაბჭოთა კოლექტიური გმირობის იდეას გაცილებით უფრო ტრაგიკული და ეგზისტენციალური ტონითგვანახებს. ადამიანი აქ აღარ არის ბუნებაზე დომინანტი ძალა, არამედ მის წინაშე დაუცველი დაუსუსური არსება.