კამიუს რომანის ეკრანიზაცია — ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნამუშევარი ექზისტენციალიზმის მიმართულებით.
მერსო — ოფისის თანამშრომელია კოლონიურ ალჟირში. არც ბოროტია, არც კეთილი — უბრალოდ „არანაირი“, რაც კიდევ უფრო შემაძრწუნებელია.
დედა გარდაიცვალა — მიდის დაკრძალვაზე, მაგრამ არ ტირის. უკან ბრუნდება — მიდის პლაჟზე, იქ გაიცნობს მარის და იწყებს რომანს. შემდეგ კლავს უცნობ ადამიანს პლაჟზე. მისი თქმით — მზის გამო. უბრალოდ ასე გამოვიდა.
ფილმის პირველი ნაწილი — ნელი, ჰიპნოზური ყოველდღიურობაა ადამიანის, რომელიც საკუთარ ცხოვრებაშივე უცხოდ გრძნობს თავს; მეორე ნაწილი კი სასამართლო პროცესია, სადაც საზოგადოება ცდილობს იპოვოს მოტივი იქ, სადაც ის, არსებითად, არ არსებობს.
François Ozon ზოგჯერ ზედმეტად ენდობა პირველწყაროს და ნაკლებად — საკუთარ ინტუიციას. თუმცა, მაინც იშვიათ შემთხვევასთან გვაქვს საქმე, როცა „არაეკრანიზებადი“ ნაწარმოების ადაპტაცია იმედგაცრუებას არ იწვევს.