სარკმლიდან დანახული ძაფის ამბავი

The Why Not Gallery, "ფაბრიკა"-სთან ერთად წარმოგიდგინოთ ერეკლე ჩინჩილაკაშვილის პირველ სოლო გამოფენას გალერეაში, სარკმლიდან დანახული ძაფის ამბავი. 

გამოფენის გახსნა: 20 ივნისი, 6-8სთ.
გამოფენა გრძელდება 30 ივლისის ჩათვლით.
დასწრება უფასოა.
მისამართი: ეგნატე ნინოშვილის 8, "ფაბრიკა თბილისი"-ს ეზო, The Why Not Gallery.
გალერეა ღიაა ყოველდღე, ორშაბათის გარდა, 12-8სთ.

გამოფენის იდეა, გალერეის ახალი ლოკაციიდან, ფაბრიკა-ს ისტორიიდან იღებს სათავეს. საგამოფენო სივრცე კვლევის საწყის წერტილია. ხელოვანისთვის სივრცის წარსულის შესწავლა მასთან დიალოგის დაწყების ერთგვარი ფორმაა. მხატვრის ინსპირაცია ფაბრიკა-ს შენობის ერთ კონკრეტულ ისტორიულ შრეს უკავშირდება: 1970-80-იან წლებში აქ სამკერვალო ქარხანა ნინო ფუნქციონირებდა. ეს ურბანული ფაქტი პროექტის ნარატიულ საფუძვლად იქცევა და ნინოშვილის ქუჩის, მიმდებარე უბნისა და მტკვრის მარცხენა სანაპიროს კოლექტიურ მეხსიერებას ებმის. 

გამოფენის საფუძველში დგას ხელოვანის ლიტერატურული ჩანახატი ორი გამოგონილი პერსონაჟით. მათი მოგონებები ქმნის ნარატიულ ჩარჩოს, საიდანაც ფერწერული მოტივები, არქიტექტურული ფორმები და ვიზუალური სიმბოლოები იშლება. ნამუშევრები დიალოგში შედის თბილისურ პორტრეტულ ტრადიციასთან, XVI–XVII საუკუნის ნიდერლანდურ ფერწერასთან, დავით კაკაბაძის შემოქმედებასთან და თბილისის ურბანულ ნიშნებთან. ხოხობი ჩნდება როგორც ქალაქის მითოლოგიურ-ურბანული მეხსიერების სიმბოლო. 

ამ გამოფენით ჩინჩილაკაშვილი აგრძელებს ხელოვნების ისტორიის კვლევით სერიას, სადაც მას აინტერესებს, როგორ იცვლება ხელოვნების ისტორიიდან აღებული გამოსახულება დროსა და სივრცეში. როგორ აღვიქვამთ ისტორიულ გამოსახულებებს დღეს და რა შემაკავშირებელი ხაზი არსებობს წარსულის სიმბოლოებსა და თანამედროვე ვიზუალურ კულტურას შორის? ფერწერული ნამუშევრები ისტორიულ წყაროებს ეხმიანება - არა მათი პირდაპირი გამეორებით, არამედ გარდაქმნით: ხელოვანის ვიზუალური და ემოციური აღქმის, პირადი ნარატივისა და სივრცის მეხსიერების გავლით. 

გამოფენა ოთხ ფენად იშლება: ტექსტი, ფერწერა, სივრცული ინსტალაცია და ვიდეო-ესე. მეტალის კარკასის ინსტალაციის აგებით და შენობის არქიტექტურული ფორმების ვიზუალური ციტირებით, არტისტი სივრცეს თითქოს მის ძირითად სტრუქტურამდე დაჰყავს. ამ გამარტივებულ კონსტრუქციულ ჩარჩოში თავსდება ისტორიასა და წარმოსახვაზე დაფუძნებული ფერწერები. შედეგად, არქიტექტურა გამოფენის შიდა ლოგიკის ნაწილი ხდება, სადაც შენობის წარსული, ხელოვნების ისტორია და თანამედროვე გამოცდილება ერთ სტრუქტურაში იკვრება. 

ვიდეო-ესე საქართველოს ეროვნული არქივის 1970-80-იანი წლების სატელევიზიო კადრებიდან იქმნება. ეს მასალა თბილისს ყოველდღიურ, თითქოს ნაცნობ სახეს უნარჩუნებს, თუმცა მონტაჟის პროცესში თანმიმდევრობას კარგავს და სიზმრისეულ რიტმს იძენს. ხმოვან შრეში იმ პერიოდის ქართული მუსიკა თანამედროვე ქართველი მუსიკოსების (VAZHMARR და Tete Noise) ნაწარმოებებთან ერთიანდება, რის შედეგადაც დროის სხვადასხვა მონაკვეთი ერთიან სივრცულ და ემოციურ ველად ერწყმის. 

სარკმლიდან დანახული ძაფის ამბავი ამ კონკრეტული სივრცის, ხელოვნების ისტორიის, გამოგონილი მეხსიერებისა და თანამედროვე გამოსახულების გამოცდილების ნაზავს წარმოადგენს. ძაფი აქ არ არის მხოლოდ სამკერვალო ქარხნის პირდაპირი მინიშნება; ის დროს, პერსონაჟებს, არქიტექტურას, ურბანულ მეხსიერებასა და მხატვრულ მედიუმებს შორის დამაკავშირებელ მეტაფორად იქცევა.

ერეკლე ჩინჩილაკაშვილი (დ. 1992, თბილისი) არის მულტიდისციპლინური მხატვარი-მკვლევარი რომელიც ბუდაპეშტში ცხოვრობს. მას აქვს მაგისტრის ხარისხი სცენოგრაფიაში და ბაკალავრის ხარისხი ხელოვნების ისტორიასა და თეორიაში თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიისგან. ამჟამად სწავლობს უნგრეთის სახვითი ხელოვნების უნივერსიტეტში მხატვრული კვლევების დოქტორანტურაზე, სადაც ასევე ასწავლის პროგრამის ფარგლებში. 

ჩინჩილაკაშვილის ნამუშევარი გადის სინამდვილესა და წარმოსახვას შორის არსებულ საზღვრებს, იკვლევს ადამიანის აღქმის მყიფეობას, ნაკადს და ტრანსფორმაციას. ფერწერის, ინსტალაციისა და ვიდეოს მონაწილეობით, ის იკითხავს ინდივიდუალური და კოლექტიური მეხსიერების კონსტრუქციას, მის როლს კულტურული იდენტობის ფორმირებაში და მის კავშირებს სოციალურ და კულტურულ ანთროპოლოგიასთან. მისი პრაქტიკა ამ დისციპლინების საკითხებს ხელახლა ასახავს მხატვრული კვლევის ობიექტივით. 

ღრმად ინტროსპექტიული და სპეკულაციური, მისი პროცესი იჭრება ფრაგმენტულ სურათებსა და მოგონებებში, რომლებიც მოწყვეტილია მათი ორიგინალური კონტექსტიდან, რათა ხელახლა შეკრიბოს ისინი ახალ თანავარსკვლავედებად. მხატვარი იკვლევს, თუ როგორ კარნახობს თუ რომელი მოგონება რჩება მეხსიერების ზედაპირზე და რომელი იძირება სიღრმეებში. 

საარქივო სურათების, წარსული ნამუშევრებისა და პირადი ვიზუალური მასალის ფენით და მანიპულირებით, ის აშენებს ფსევდორეალობებს - ემოციურ, მეხსიერებით გაჯერებულ სივრცეებს, რომლებიც შექმნილია მაყურებელთან დასაპირისპირებლად. ეს ხელახალი კონფიგურაციები გვთავაზობს როგორც გამოცხადებას, ასევე ტრანსფორმაციული გამოცდილების პოტენციალს. 

ჩინჩილაკაშვილის ნამუშევრები ხშირად იფინება ევროპის მასშტაბით, მათ შორის პერსონალური გამოფენები Flashback Game, Dobozi 21, Budapest, 2023; ჟანგის გუბეში გაცვეთილი მეხსიერება წვეთობს, პარალელური უნგრეთი სივრცე zövetség, ბუდაპეშტი, 2023; ჩრდილები, კვიპაროსები და იმანენტურობის დაკარგული გრძნობა, 1515 ლინკოლნის გალერეა, ოკლაჰომა სიტი, 2022; დუეტ შოუ Slow Sun, The Why Not Gallery, თბილისი, 2024 და ჯგუფური შოუ Nothing Goes With Plan, Deepfeelings Art (Hannah Kreile Projects), პარიზი, 2024; გემები, სალონის გალერეა, ბერლინი, 2024 წ.