გოგონა ასანთის ქარხნიდან

ასანთის ქარხნის მუშა ქალი ფარულად ოცნებობს წიგნებიდან ნაცნობ სიყვარულზე და ერთ დღეს ბარში წვერიან კაცს ხვდება. ის ფიქრობს, რომ ეს არის ნამდვილი სიყვარული, ის კი ფიქრობს, რომ ქალი მეძავია. ყველაზე მკაცრი და ყველაზე ნელი — კაურისმეკის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმი.

აკი კაურისმეკი ერთგვარი ფინური ჯიმ ჯარმუშია (სხვათა შორის, ისინი მეგობრები არიან). ქალაქის გარეუბნების მომღერალი, სადაც ცხოვრობენ ოფიციანტები და გამყიდველები, ნაგვის შემგროვებლები და მაღაროელები, ტრამვაისა და სატვირთო მანქანების მძღოლები — ადამიანები, რომლებიც თავის სამუშაოს ლანძღავენ, როცა ის აქვთ, და სიცოცხლეს ლანძღავენ, როცა ამ სამუშაოს კარგავენ. აი, ძალიან დამახასიათებელი ფრაგმენტი კაურისმეკის ინტერვიუდან:

— თქვენი ფილმი შესანიშნავია. თან ძალიან სასაცილოცაა…
— არა, ეს ტრაგედიაა.
— რატომ ტრაგედია?
— იმიტომ, რომ მე არარაობა ვარ.
— რატომ ხართ არარაობა?
— იმიტომ, რომ სევდიანი ვარ.
— რატომ ხართ სევდიანი?
— არ ვიცი. ასეთი დავიბადე.
— ეს ერთადერთი მიზეზია?
— არა, კიდევ იმიტომ, რომ ფინელი ვარ.
— რაში გამოიხატება ეს სევდა?
— ადამიანები სულ უფრო და უფრო სვამენ, სულ უფრო ხშირად ჩხუბობენ და სულ უფრო ხშირად ასრულებენ სიცოცხლეს თვითმკვლელობით.
— ეს აპოკალიფსისია!
— არა, ეს ფინეთია.