THE EVE OF IVAN KUPALO - Ukrainian Film Week at FOMO Cinema Tbilisi

The Eve of Ivan Kupalo Nikolai Gogol-ის ხალხურ ისტორიას სურვილის, ცრურწმენის, რიტუალისა და სასჯელის ნამდვილ კინემატოგრაფიულ ხილვად გარდაქმნის.

რეჟისორი Yurii Illienko, რომელმაც უკვე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა უკრაინული პოეტური კინოს ვიზუალური ენის ჩამოყალიბებაში, როგორც ოპერატორმა ფილმში Shadows of Forgotten Ancestors(რომელიც ამ კვირაში კიდევ ორჯერ იქნება ნაჩვენები), აქ კიდევ უფრო შორს მიდის აბსტრაქციისა და ვიზუალური ექსპრესიის მიმართულებით.

ფილმი მოგვითხრობს პეტროს შესახებ — ღარიბ ახალგაზრდა კაცზე, რომელსაც სურს ცოლად მოიყვანოს საყვარელი ქალი, თუმცა არ გააჩნია ის სიმდიდრე, რომელსაც გოგონას მამა ითხოვს. სასოწარკვეთა მას ბნელ ძალებთან ფაუსტურ გარიგებამდე მიჰყავს და ფილმს გადაიყვანს ცეცხლის, ყვავილების, ცდუნებისა და ხალხური რწმენების სამყაროში.

ილიენკო ტრადიციულ თხრობას შლის გამოსახულებად, რიტმად და ატმოსფეროდ, რის შედეგადაც ფილმი ჰგავს სიზმარს — ან კოშმარს — რომელიც მხოლოდ ფრაგმენტებად გახსოვს.

მაყურებლისთვის, ვინც იცნობს Alejandro Jodorowsky-ის კინოს, The Eve of Ivan Kupalo შეიძლება ნაცნობად ჟღერდეს თავისი სიურრეალიზმით, რიტუალური ვიზუალებითა და მძაფრი ფერებით. თუმცა მისი ფესვები მთლიანად უკრაინულია — გოგოლი, სოფლის ცრურწმენები, სიღარიბე, სურვილი, რწმენა და სასჯელი.

1960-იანი წლების ბოლოს შექმნილი ეს ფილმი ეკუთვნის იმავე მოუსვენარ უკრაინულ კინემატოგრაფიულ ტრადიციას, რომელსაც წარმოადგენენ Sergei Parajanov და Oleksandr Dovzhenko. აქ ფოლკლორი ვიზუალური სიმბოლოების, რიტმისა და მეტაფორების ენად იქცევა.

სოფელი აქ არ არის უბრალოდ ლამაზი დეკორაცია — ეს არის ადგილი, სადაც სიღარიბე, შიში, რწმენა და სურვილი ყოველდღიურ ცხოვრებას არასტაბილურსა და სახიფათოს ხდის.

ფილმის Evenings on a Farm Near Dikanka შემდეგ ნაჩვენები The Eve of Ivan Kupalo ასრულებს ხუთშაბათის პროგრამას Cossacks and Devils, და გოგოლის სამყაროს ბევრად უფრო ბნელ და მისტიკურ მხარეს გვიჩვენებს.