ჯონ ბოინის ცნობილი რომანის, „ბიჭი ზოლიან პიჟამაში“, მიხედვით დადგმული სპექტაკლი ახმეტელის თეატრის სცენაზე ჰოლოკოსტის ტრაგედიას ბავშვების – ბრუნოსა და შმუელის – თვალით გვაჩვენებს. ერთი მხრივ, გერმანელი ოფიცრის შვილია, მეორე მხრივ კი – საკონცენტრაციო ბანაკის პატიმარი; მათ შორის გავლებული მავთულხლართი არა მხოლოდ ფიზიკური ბარიერი, არამედ იდეოლოგიასა და რეალობას შორის არსებული უფსკრულია.
სპექტაკლი ფოკუსირდება ორ ბიჭს შორის ჩასახულ გულწრფელ მეგობრობაზე, რომელიც ყველაზე არაადამიანურ პირობებშიც კი ცოცხლობს.
ეს არის ამბავი იმის შესახებ, თუ როგორ ანადგურებს სიძულვილი და ბრმა მორჩილება ადამიანურ კავშირებს. ამ ფონზე, სპექტაკლი ირიბად გვაფიქრებს იმაზეც, თუ რამდენად სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი გახდა ჰოლოკოსტის საშინელებების შემდეგ ებრაელი ხალხისთვის საკუთარი უსაფრთხოებისა და სამშობლოს უფლების დაცვა, რამაც პოლიტიკურ ასპარეზზე სიონიზმის იდეა კიდევ უფრო მეტად გაამყარა, როგორც საკუთარი იდენტობისა და გადარჩენის გარანტია მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში.
სპექტაკლი მაყურებელს აძლევს შესაძლებლობას, თვალი გაუსწოროს მკაფიო კონტრასტს ბავშვურ უმანკოებასა და ომის საზარელ რეალობას შორის, რითაც შეგვახსენებს, რომ სამყარო უფროსების მიერ დადგენილი საზღვრებისა და ეთნიკური შუღლის გარეშე გაცილებით ადამიანური იქნებოდა. ეს არის მძიმე, თუმცა აუცილებელი სანახაობა, რომელიც მაყურებელს საკუთარ მორალურ პასუხისმგებლობაზე დაფიქრებისკენ უბიძგებს.