დაახლოებით 60 000 დოლარად გადაღებული და ხელით დასაჭერი კამერებით, უმეტესად იმპროვიზებულ დიალოგზე აგებული THE BLAIR WITCH PROJECT-მა სრულიად შეცვალა წარმოდგენა იმის შესახებ, თუ როგორი შეიძლება იყოს დამოუკიდებელი ჰორორი. ფილმი მოგვითხრობს სამი სტუდენტი რეჟისორის ისტორიას, რომლებიც მერილენდის ტყეში მიდიან ადგილობრივი ლეგენდის გამოსაძიებლად. როდესაც მათი რუკა ქრება და დაძაბულობა იზრდება, შესრულებასა და რეალობას შორის საზღვარი ნელ-ნელა იშლება. ის, რაც შემდეგ ხდება, მოკლებულია ტრადიციულ შიშის ეფექტებსა და სანახაობას — არ არის ორკესტრული მუსიკა, არც რთული სპეციალური ეფექტები; მხოლოდ სიბნელე, ხმები და ადამიანური პანიკა.
გამოსვლის შემდეგ ფილმი ნამდვილ კულტურულ ფენომენად იქცა. დაახლოებით 60 000 დოლარადშექმნილმა პროექტმა მსოფლიო მასშტაბით დაახლოებით 248 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა და კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი ფინანსური წარმატება გახდა — ბიუჯეტზე 4 000-ჯერ მეტი შემოსავალი. ამ წარმატებამ გზა გაუხსნა found footage ჰორორის ახალ ტალღას და გავლენა მოახდინა ისეთ ფილმებზე, როგორებიცაა PARANORMAL ACTIVITY, REC, THE LAST EXORCISM, CREEP და CLOVERFIELD, რითაც 2000-იან წლებში დაბალბიუჯეტიანი ჟანრული კინოს მიმართულებაც მნიშვნელოვნად შეცვალა.
შესაძლოა THE BLAIR WITCH PROJECT უკვე გინახავთ — მაგრამ გინახავთ ის დიდ ეკრანზე, ბნელ კინოდარბაზში? თუ გაინტერესებთ, როგორ შეიძლება მინიმალური რესურსებით მაქსიმალური კულტურული გავლენის შექმნა და თუ გიყვართ გამოგონებითი ჰორორი, ეს ფილმი დღემდე რჩება თანამედროვე კინოს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ნათელ მაგალითად.
