სატანტანგო

დიდხანს ვბედავდით — და აი. გეპატიჟებით ჩვენთან ერთად გადახვიდეთ კინომანიაკობის ახალ დონეზე. ამ ფილმის შესახებ ბევრს სმენია, მაგრამ ცოტას უნახავს — ბოლოს და ბოლოს, ის შვიდ საათზე მეტ ხანს გრძელდება! თანაც მისი ნაწილებად ყურება, სერიალივით, დაუშვებელია — მხოლოდ თავიდან ბოლომდე, ერთ ამოსუნთქვაში.

ეს არის ფილმი-ლეგენდა, რომლის ნახვაც სამუდამოდ ჰყოფს მოწინავე კინომანიაკებს უბადრუკი მოყვარულებისგან. თუ თქვენ ნანახი გაქვთ სატანური ტანგო, ნებისმიერ კინოტუსოვკაზე პატივისცემით და მოწიწებით შეგხედავენ. შეძლებთ ყველა ადგილობრივი სნობი ჩრდილში დატოვოთ. მოხიბლოთ თქვენი ნაცნობებიდან ყველაზე ერუდირებული. და სიცოცხლის ბოლომდე იამაყოთ საკუთარი გამძლეობითა და კარგი გემოვნებით.

თუ სერიოზულად ვილაპარაკებთ (და თუ ჯერ კიდევ არ გაგიყიდეთ ეს ფილმი) — ეს არის უნგრელი მაესტროს, **ბელა ტარი**ს ერთ-ერთი მთავარი ნამუშევარი. რეჟისორმა კინოს დრო რეალურ დროს ისე მიუახლოვა, რომ მაყურებელს რჩება მხოლოდ ორი გზა: ან ჰიპნოზში ჩავარდეს, ან შვიდი საათის განმავლობაში იტანჯოს. თუმცა სწორედ ამ ორი დროის — კინემატოგრაფიულისა და რეალურის — დაახლოების გამო, განსაკუთრებით მკაფიოდ იჩენს თავს ის უნიკალური მაყურებლის გამოცდილება, რომელსაც ჭკვიანი ადამიანები „ფილმურს“ უწოდებენ. „სატანური ტანგოს“ წყალობით შეგვიძლია გავიგოთ, რატომ იქნება კინო ყოველთვის უფრო მეტი, ვიდრე რეალობის უბრალო იმიტაცია.

ფილმმა მიიღო ჯილდო ბერლინის კინოფესტივალზე და არაერთხელ მოიხსენიებოდა არტჰაუს კრიტიკოსების მიერ, როგორც ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმი.