RUN LOLA RUN

ტომ ტიკვერის ფილმი „Run Lola Run“ იწყება მარტივი წინაპირობით: ლოლას აქვს 20 წუთი, რომ იპოვოს 100,000 გერმანული მარკა და გადაარჩინოს თავისი შეყვარებული. რასაც შემდეგ ვხედავთ, არ არის ერთი ისტორია, არამედ ერთი და იგივე სიტუაციის სამი ვარიაცია, სადაც ყველაფერი დამოკიდებულია დროის, მოძრაობისა და შემთხვევის მცირე ცვლილებებზე. ფილმი თავიდან იწყება და ისევ „გარბის“, აჩვენებს როგორ შეიძლება უმნიშვნელო გადაწყვეტილებებმა ჯაჭვურად შეცვალოს ყველაფერი, რაც შემდეგ ხდება — ერთგვარი „პეპლის ეფექტის“ მსგავსად.

ფრანკა პოტენტეს შესრულება ფილმს წინ მიაქანებს. მიუხედავად იმისა, რომ გადაღებების დროს დღეში ორ კოლოფ სიგარეტს ეწეოდა და არც მორბენალი იყო და არც სპეციალურად ემზადებოდა როლისთვის, ფილმის თითქმის მთელ ხანგრძლივობას მოძრაობაში ატარებს.

ფილმი იყენებს ვიდეოთამაშების ესთეტიკას, ელექტრონულ მუსიკასა და მონტაჟს ტემპის შესაქმნელად, თუმცა ამავდროულად ეხება მიზეზ-შედეგობრივ კავშირებს, გამეორებასა და იდეას, რომ ცხოვრება შეიძლება სხვადასხვა შესაძლო შედეგებად გაიყოს. ყოველი „გარბენა“ ხდება ექსპერიმენტი — რა შეიძლება შეიცვალოს და რა რჩება უცვლელი.