ROBOCOP

თაღლითი მანქანების, არასტაბილური რეალობების, ხელოვნური ინტელექტის, კიბერნეტიკული სხეულების, კორპორაციული პარანოიის, კოსმოსური შიშისა და ერთი ძალიან გაღიზიანებული რობოტ-პოლიციელის კვირეული.

ეს პროგრამა კინოს მთელი საუკუნის განმავლობაში სვამს ერთსა და იმავე მოუხერხებელ კითხვას: რა ხდება მაშინ, როცა ადამიანური ინტელექტი ქმნის ხელოვნურ ინტელექტს, რომელსაც ვეღარ სრულად აკონტროლებს?

ამ კვირის ფილმების მიხედვით პასუხი ასეთია: არასდროს არაფერი კარგი.

ROBOCOP

Paul Verhoeven | 1987 | აშშ | 1სთ 42წთ | ნაჩვენები იქნება ორიგინალი ინგლისური აუდიოთი და ინგლისური სუბტიტრებით

როდესაც Edward Neumeier-მა და Michael Miner-მა RoboCop დაწერეს, მათ 1980-იანი წლების ამერიკას შეხედეს და დაასკვნეს, რომ შემდეგი ლოგიკური ნაბიჯი იქნებოდა, პოლიცია კორპორაციებს ეკუთვნოდეთ. იმ დროს ეს სატირად ითვლებოდა. ROBOCOP არის კორპორაციული კოშმარი, შენიღბული 80-იანი წლების ექშენ-ფილმად, და ალბათ ამიტომაც დაბერდა უკეთესად, ვიდრე იმ პერიოდის ფილმების უმეტესობა.

ფილმის მოქმედება ვითარდება დანგრეულ დეტროიტში, სადაც საჯარო სერვისები კერძო ინდუსტრიას გადაეცა. პოლიციელი ალექს მერფი, რომელსაც Peter Weller ასრულებს, მოვალეობის შესრულებისას იღუპება და კომპანია Omni Consumer Products მას RoboCop-ად — კიბორგ სამართალდამცავ პროდუქტად — გადააქცევს, რათა ქალაქი „გაასუფთაოს“ და კორპორაციული ნდობა აღადგინოს. მისი სხეული კომპანიას ეკუთვნის. მეხსიერება — არა.

ROBOCOP-ის სიძლიერე იმაშია, რომ ვერჰოვენს ზუსტად ესმის სამყარო, რომელსაც დასცინის. ყალბი საინფორმაციო გამოშვებები, დირექტორთა საბჭოს ენა, სატელევიზიო რეკლამები და ძალადობის ჩვეულებრივ მოვლენად ქცეული პრივატიზაცია თავიდან აბსურდულად გამოიყურება — სანამ აღარ გამოიყურება. ფილმი სასტიკად სასაცილო და გაცილებით უფრო პოლიტიკურად გამჭრიახია, ვიდრე ზოგჯერ მისი, როგორც 80-იანი წლების ექშენის, რეპუტაცია გვაფიქრებინებს.

ლითონის ქვეშ უცნაური სევდაც იმალება. მერფი უბრალოდ მანქანა არ არის, რომელიც აღმოაჩენს, რომ ოდესღაც ადამიანი იყო. ის ადამიანია, რომლის იდენტობაც ინტელექტუალურ საკუთრებად გადააკეთეს. ექშენი ისევ მუშაობს, სატირაც ისევ ზუსტად ხვდება მიზანს. და ყოველწლიურად ის სულ უფრო გავრცელებული „კორპორაციული ლოგიკა“ ნაკლებად სასაცილოდ გამოიყურება.

FOMO FUTURE SHOCK-ის ამ კვირის პროგრამაში ROBOCOP იმიტომ შევიტანეთ, რომ ის ხელოვნურ ინტელექტს ბევრად უფრო დიდი სისტემის ნაწილად აღიქვამს: პოლიციის, მოგების, მეთვალყურეობის, მედია-სპექტაკლისა და იმ ფანტაზიის, რომ ტექნოლოგიას შეუძლია სოციალური კოლაფსის გამოსწორება იმ პირობების შეცვლის გარეშე, რომლებმაც ეს კოლაფსი გამოიწვია.