პიკნიკი დაკიდულ კლდეებთან

მძაფრი, იდუმალი, იმპრესიონისტთა ტილოებს მიმსგავსებული ფილმი მათთვის, ვისაც უყვარს ამოუხსნელი საიდუმლოებები.

ავსტრალიაში მდებარე კეთილშობილი ქალიშვილების პანსიონი. ფრიალა მაქმანები, ვარდები, ვერცხლის სარკეები. კარგი მანერები, სწორად დაჭერილი ზურგები, მოსაწყენი გაკვეთილები. კორსეტები და ხელთათმანები, რომლებიც სიცხეშიც კი არ უნდა მოიხსნა. თეთრი მაქმანი, შავი წინდები, ჩალის ქუდები. ჩუმი სარა შეყვარებულია ყველაზე ლამაზ თანაკლასელზე — მირანდაზე. ცუდი სწავლის გამო სარას სჯიან და აკრძალავენ პიკნიკზე წასვლას ადგილობრივ ღირსშესანიშნაობასთან — დაკიდულ კლდესთან.

ბუნებაში გოგონებს მხოლოდ რამდენიმე საათი აქვთ, რომ გათავისუფლდნენ წესებისგან, ეტიკეტისგან და — რა ბედნიერებაა — აუტანელი ხელთათმანებისგანაც კი. ზოგი ჰერბარიუმს აგროვებს, ზოგი კითხულობს, ზოგი ბალახზე წევს, ხოლო რამდენიმე აღსაზრდელი, მათ შორის მირანდა, მიდის კლდის შესასწავლად და უკვალოდ ქრება.

ეს იშვიათი ფილმია, სადაც საიდუმლო თავად საიდუმლოსთვისაა გადაღებული და არა მისი ამოხსნისთვის. როგორც თავად რეჟისორი ამბობდა:
„ბავშვობაში მიყვარდა ‘შერლოკ ჰოლმსი’, მაგრამ მახსოვს, როგორ მაცრუებდა მარტივი ახსნები რთული საიდუმლოებების. ყოველთვის თავად საიდუმლო უფრო მაჯადოებს, ვიდრე მისი შესაძლო ახსნა“.

და კიდევ — „პიკნიკს“ საოცრად უხდება მისი ეპიგრაფი ედგარ პოსგან:
„რასაც ჩვენ ვხედავთ და რასაც ჩვენში ხედავენ — მხოლოდ სიზმარია და სიზმარი სხვა სიზმარში“.