სიტყვა

ფილმი რწმენაზე, სასოწარკვეთასა და სასწაულზე, რომელიც სწორედ ყველაზე ღრმა უიმედობის მომენტში იჩენს თავს.

სიუჟეტის ცენტრში ბორგენების ოჯახია, რომელსაც რელიგიური უთანხმოებები შიგნიდან ანგრევს. ერთ-ერთი ვაჟი, იოჰანესი, თავს იესო ქრისტედ მიიჩნევს და მანიაკალურ მდგომარეობაში იმყოფება, ხოლო მისი ძმა ანდერსი რწმენის კრიზისს განიცდის. როდესაც ანდერსის ცოლი მშობიარობისას იღუპება, ოჯახი სრული ნგრევის ზღვარზე აღმოჩნდება. თუმცა სწორედ ამ მომენტში ავლენს თავის გამაოგნებელ ძალას რწმენა, რომელსაც მანამდე უგულებელყოფდნენ.

თუმცა სასწაულის ელემენტი თავად არსებობაშიც არის: კინოს სასწაული კი იმაში მდგომარეობს, რომ მას მისი შენარჩუნება შეუძლია. „სიტყვაში“ დრეიერი განსაკუთრებულ, მძაფრ სიცხადეს ირჩევს — სიცხადეს, რომელიც თითქოს სრულიად ყოველდღიურ საგნებსა და მოვლენებში აღწევს და მათ ტრანსცენდენტურ არსს გვიხსნის.

ეს მიღწევა კიდევ უფრო დიდი სასწაულია და სრულად შეესაბამება იმ რადიკალური ქრისტიანობის მასშტაბს, რომელსაც ფილმი ეფუძნება. „სიტყვის“ აღქმა, ადამიანის პირადი რწმენის მიუხედავად, გარკვეულ შინაგან ძალისხმევას მოითხოვს. ის მარტივად არ ექვემდებარება დამუშავებას, რაციონალიზებას ან გვერდზე გადადებას — და სწორედ ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც ფილმი დღემდე ასეთი ცოცხალი და ემოციურად ძლიერი რჩება.

👩‍🦰 შეხვედრას გაუძღვება ფილოსოფოსი და კინოთეატრის თანადამფუძნებელი ვარია ვლასოვა.