იყო შაშვი მგალობელი

ახალგაზრდა კაცი მთელი დღე ქალაქში დაქრის — ყველას დახმარებას ცდილობს, ყველასთან თავაზიანია და ისე გადის დრო, რომ საკუთარი საქმისთვის წუთიც აღარ რჩება. გია კომპოზიტორია, თუმცა ოპერის ორკესტრში მუშაობს და ისეთ ინსტრუმენტზე უკრავს, რომელიც მის მუდმივ ყოფნას არ საჭიროებს — ლიტავრებზე. ერთხელ უნდა დაარტყას, შემდეგ კი ხანგრძლივი პაუზაა, ზოგჯერ — თითქმის ბოლო აქტამდე. ბოლოს კი დროულად უნდა დაბრუნდეს, რომ ფინალში კიდევ ერთხელ დაუკრას.

ამ შუალედში გია უამრავ უცნაურ, სასაცილო და აბსურდულ ამბავში ეხვევა. მიუხედავად ყველაფრისა, ან იქნებ სწორედ ამის გამო, ყველას უყვარს.

საბჭოთა პერიოდში ფილმს მწვავედ აკრიტიკებდნენ და თავდაპირველად ეკრანებზე გამოსვლაც აუკრძალეს, რადგან მთავარი გმირი „უქნარა“ და „უსაქმური“ ადამიანად მიიჩნიეს. თუმცა ორი წლის შემდეგ ფილმი მაინც გამოვიდა და მაყურებლის სიყვარული მალევე მოიპოვა.