ის არ არის გმირი.
ის არ ითხოვს თანაგრძნობას.
ის უბრალოდ არსებობს — იატაკქვეშეთში, ადამიანის სულის ყველაზე ბნელ კუთხეში.
დოსტოევსკის ამავდროულად შთამბეჭდავი და შემაშფოთებელი ტექსტი მოგზაურობაა ადამიანურიფსიქიკის სიღრმეში — სარკასტული მონოლოგი, რომელიც დროის ზღვარს სცდება და კითხვასგვიტოვებს: ვინ ვართ სინამდვილეში, როცა აღარავინ გვადევნებს თვალს?