ფილმი, რომლის რეჟისორმაც თანამედროვე კინემატოგრაფში დასაშვები საზღვრები გადაკვეთა — გადაღებულია აშკარა სიუჟეტის და პერსონაჟების ჩვეულებრივი განვითარების გარეშე. უფრო მეტიც, პერსონაჟები ფილმის განმავლობაში არა მხოლოდ არ ვითარდებიან, არამედ თავიანთი ბუნებით სრულიად აქრობენ მათთან იდენტიფიცირების სურვილს.
ჯონი (დევიდ ტიულისი) მოქმედებას იწყებს ერთ ქალზე ძალადობით ვიწრო ჩიხში, რის შემდეგაც იპარავს მანქანას და მიემართება ლონდონში, სადაც ინტელექტუალურ საუბარს იწყებს სხვა ქალთან, რომელიც მუდმივად ნარკოტიკული ზემოქმედების ქვეშ იმყოფება. მოგვიანებით ჩნდება მისი მეზობელი, რომელიც აღმოჩნდება ისეთივე „გაშიშვლებული“ ბუნების, როგორც მისი მეგობრები…
ერთ-ერთმა კრიტიკოსმა აღნიშნა, რომ მაიკ ლიმ იმდენად „გაშიშვლებული“ ფილმი გადაიღო, თითქოს კანი საერთოდ მოაშორა. ფილმის ყურება ფაქტობრივად შეუძლებელია, თუმცა მისგან მოწყვეტა კიდევ უფრო რთულია.
🏆 კანის კინოფესტივალის ორი ჯილდო: საუკეთესო რეჟისორი (მაიკ ლი) და საუკეთესო მსახიობი (დევიდ ტიულისი). ნომინაცია „ოქროს პალმის რტოზე“.