MISTER LONELY მოგვითხრობს პარიზში მცხოვრები მაიკლ ჯექსონის იმიტატორის ისტორიას, რომელიც ერთ დღეს მერილინ მონროს იმიტატორ გოგონას შეხვდება და მას შოტლანდიის მთიანეთში მდებარე კომუნაში გაჰყვება. იქ უცნაური საზოგადოება ცხოვრობს — ადამიანები, რომლებმაც საკუთარი ცხოვრება სხვისი იდენტობებით ააწყვეს: ჩარლი ჩაპლინი, მადონა, პაპი, აბრაამ ლინკოლნი, წითელქუდა და სხვები. ისინი ცდილობენ არსებობა ნასესხები სახეებისა და ისტორიების მეშვეობით ააგონ.
რეჟისორი Harmony Korine ამ თითქოს ხუმრობით დაწყებულ იდეას სრულიად სერიოზულად ეკიდება. ფილმი ნაზი, უცნაური, სევდიანი და ხშირად აბსურდულია, თუმცა არასოდეს დასცინის საკუთარ პერსონაჟებს. ისინი უბრალოდ ცნობილ ადამიანებად არ ასაღებენ თავს. მათთვის შესრულება თავშესაფარია — გზა, რომ საკუთარი ადგილი იპოვონ სამყაროში იმ სიმბოლოების მეშვეობით, რომლებიც მათზე დიდები და ძლიერები არიან.
როდესაც MISTER LONELY Cannes Film Festival-ის პროგრამაში აჩვენეს, მან ბევრი მაყურებელი დააბნია, რადგან კორინის ადრეული ფილმებისთვის დამახასიათებელ ქაოსსა და პროვოკაციას ელოდნენ. ამის ნაცვლად, რეჟისორმა შექმნა უფრო მშვიდი, მაგრამ გაცილებით უცნაური ნამუშევარი — ფილმი მიბაძვაზე, მარტოობაზე, ვარსკვლავების კულტზე და იმ ემოციურ ფასზე, რომელსაც ადამიანი იხდის, როდესაც საკუთარი თავის ნაცვლად სხვისად ქცევას ცდილობს.
მერილინ მონროსადმი მიძღვნილი ფილმისთვის ეს განსაკუთრებით ზუსტია. Marilyn Monroe XX საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე მრავალჯერ გამეორებულ და გამრავლებულ კულტურულ სახედ იქცა. MISTER LONELY კი სვამს კითხვას: რა ემართებათ ადამიანებს, რომლებიც ამ სახის ნათებაში ცხოვრებას აგრძელებენ მაშინაც კი, როცა თავად ადამიანი უკვე დიდი ხანია აღარ არსებობს?