გასულ წელს მარიენბადში

ალენ რობ-გრიეს სცენარის მიხედვით. მდიდრულ და უზარმაზარ, თითქოს ლაბირინთის მსგავს სასტუმროში, მამაკაცი მისდევს დაქორწინებულ ქალს და ამტკიცებს, რომ გასულ წელს მათ შორის ვნებითა და ნათელი ემოციებით სავსე რომანი იყო — იქნებ მარიენბადში, იქნებ კარლსბადში, ან კიდევ რომელიმე საკურორტო ქალაქში. ქალი ამბობს, რომ არაფერი ახსოვს, თუმცა თითქოს ბოლომდე დარწმუნებული არც თავად არის. ამ დროს მათ წყვილს აკვირდება მისი ქმარი, რომელიც ეჭვობს ამ ორი ადამიანის ურთიერთობის უმანკოებაში. იყო თუ არა რომანი სინამდვილეში — ამის გარკვევა სრულიად შეუძლებელია. ვიღაცამ მეხსიერება დაკარგა თუ სხვას ზედმეტად მდიდარი წარმოსახვა აქვს? თუ ეს ყველაფერი გამოგონილია, მაშინ რომელი გმირი ამბობს სიმართლეს? ხოლო თუ ეს სიზმარია — მაშინ ვის სიზმარში ვისი სახე ჩნდება?

ეს ერთ-ერთი იმ ფილმთაგანია, სადაც თითქმის შეუძლებელია გაიგო, რა ხდება სინამდვილეში; მეტიც, სიუჟეტის დაჭერის, საუბრისა და ვიზუალური ფრაგმენტების ერთმანეთთან დაკავშირებისა და ახსნის მცდელობა მხოლოდ გააფუჭებს შთაბეჭდილებას. რეკომენდებულია ყურება ისე, რომ ვერ გაიგო.

მიუხედავად იმისა, რომ ბევრმა ვერაფერი გაიგო, ფილმმა უდიდესი გავლენა მოახდინა როგორც ფრანგულ კინემატოგრაფიაზე, ისე საერთაშორისო მასშტაბის ავტორიტეტულ რეჟისორებზე — ინგმარ ბერგმანზე, ფედერიკო ფელინიზე, სტენლი კუბრიკზე, დევიდ ლინჩზე. პიტერ გრინუეი ამბობდა: „ზოგჯერ მგონია, რომ როცა ფილმებს ვიღებ, ვცდილობ ხელახლა გადავიღო ‘შარშან მარიენბადში’“.

ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“