გასულ წელს მარიენბადში

ალენ რობ-გრიეს სცენარის მიხედვით. მდიდრულ და უზარმაზარ, ლაბირინთის მსგავს სასტუმროში მამაკაცი დაქორწინებულ ქალს დასდევს და უმტკიცებს, რომ გასულ წელს მათ მგზნებარე და თავბრუდამხვევი რომანი ჰქონდათ — ან მარიენბადში, ან კარლსბადში, ან კიდევ რომელიმე სხვა საკურორტო ქალაქში. ქალი კი ამბობს, რომ არაფერი ახსოვს, თუმცა ამას არცთუ დამაჯერებლად ამბობს. ამასობაში წყვილს ქალის ქმარი აკვირდება, რომელსაც მათი ურთიერთობის უდანაშაულობაში ეჭვი ეპარება.

იყო თუ არა ეს რომანი სინამდვილეში — ამის გარკვევა სრულიად შეუძლებელია. ვიღაცამ მეხსიერება დაკარგა თუ სხვას ზედმეტად მდიდარი წარმოსახვა აქვს? თუ ეს ყველაფერი გამოგონილია, მაშინ რომელი გმირი ამბობს ტყუილს? და თუ სიზმარია — მაშინ ვის ვინ ესიზმრება?

ეს ერთ-ერთი იმ ფილმთაგანია, სადაც თითქმის შეუძლებელია გაიგო, სინამდვილეში რა ხდება. მეტიც — სიუჟეტის დაჭერის, საუბრებისა და გამოსახულებების ფრაგმენტების ერთმანეთთან დაკავშირებისა და ახსნის მცდელობამ შეიძლება მთელი შთაბეჭდილება გააფუჭოს. რეკომენდებულია უყუროთ ისე, რომ გაგებას არც კი ეცადოთ.

მართალია, საბოლოოდ ვერავინ ვერაფერი გაიგო, მაგრამ ფილმმა უდიდესი გავლენა მოახდინა როგორც ფრანგულ კინოზე, ისე მსოფლიო კინოს ისეთ აღიარებულ რეჟისორებზე, როგორებიც არიან ინგმარ ბერგმანი, ფედერიკო ფელინი, სტენლი კუბრიკი და დევიდ ლინჩი.

პიტერ გრინუეი: „ზოგჯერ მგონია, რომ როდესაც ფილმებს ვიღებ, სინამდვილეში ვცდილობ, თავიდან გადავიღო „შარშან მარიენბადში“.“

🏆 ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“