ნაზი და უსასრულოდ სევდიანი ფილმი, სადაც სასაცილო და ლამაზი ტრაგიკულთან ისე ორგანულად თანაარსებობს, როგორც თავად ცხოვრებაში.
მხატვარი და არალეგალი ემიგრანტი როდოლფო, პოეტი მარსელი და კომპოზიტორი შონარი პარიზში ცხოვრობენ ღარიბ, თუმცა სავსებით ბედნიერ შემოქმედებით ცხოვრებას. ტრაგედიის საუკეთესო ტრადიციებში, მის პროგნოზირებად სვლას მხოლოდ სიყვარული და ბედისწერა თუ არღვევს.
ფილმი მთლიანად ფრანგულ ენაზეა გადაღებული, მიუხედავად იმისა, რომ არც ავტორი და არც ორი მთავარი როლის შემსრულებელი — ფინელები მატი პელონპяя და კარი ვიიანენენი — ამ ენას არ ფლობდნენ.
კაურისმაკის ინტერვიუდან:
— თქვენი ფილმი შესანიშნავია. და რაც მთავარია, ძალიან სასაცილოა…
— არა, ეს ტრაგედიაა.
— რატომ ტრაგედია?
— იმიტომ, რომ მე არაფრის მაქნისი ვარ.
— რატომ ხართ არაფრის მაქნისი?
— იმიტომ, რომ სევდიანი ვარ.
— რატომ ხართ სევდიანი?
— არ ვიცი. ასეთი დავიბადე.
— ეს ერთადერთი მიზეზია?
— არა, კიდევ იმიტომ, რომ ფინელი ვარ.
თუ ეს მართალია და კაურისმაკი მართლაც დაბადებიდან სევდიანია, მაშინ მისი სევდა ნათელია.
ფილმმა ბერლინის კინოფესტივალზე FIPRESCI-ის პრიზი მიიღო, ხოლო მის წყალობით კაურისმაკი საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი გახდა.
