ისააკ ლევიტანი

ისააკ ლევიტანი

„…მას ქალებში დიდი წარმატება ჰქონდა და თავადაც ძალიან ემოციური და ვნებიანი იყო თავისი გრძნობების გამოხატვაში. თუმცა ხანდახან ეცემოდა მძიმე მელანქოლიაში — მზად იყო სიცოცხლე დაესრულებინა, მაგრამ ეს მდგომარეობები გადიოდა“ — ასე წერდა ანტონ ჩეხოვი-ის და ისააკ ლევიტანი-ზე.

მოგონებების მიხედვით, ასე ხედავდნენ მას მისი თანამედროვენიც.

ადრეული წარმატება, მოსკოვი-დან ორჯერ იძულებითი გაძევება, მრავალი თაყვანისმცემელი და მოუწესრიგებელი პირადი ცხოვრება, ასობით ნამუშევარი და მხოლოდ 39 წელი სიცოცხლე.

ადამიანებთან ურთიერთგაგება ხშირად უჭირდა, თუმცა შეძლო დიალოგის შექმნა ბუნებასთან — მშვიდ, ჩაფიქრებულ, ცენტრალური რუსეთის პეიზაჟთან.

ლევიტანი შეიძლება ატირებულიყო მზით განათებული ტყის პირას და აღფრთოვანებულიყო დნობადი თოვლის სილამაზით.

ლექციაზე ვისაუბრებთ:

• როგორ ერთიანდება რუსული სევდა და ებრაული მელანქოლია პეიზაჟში

• სად გვეძახის „საღამოს ზარი“

• რა საფრთხეები ახლავს მხატვრისა და მწერლის მეგობრობას

• და ბოლოს — რა იმალება „მარადიული სიმშვიდის ზემოთ“

ლექციას წაიკითხავს გალინა აპრიშკინა — ხელოვნებათმცოდნე, ლექტორი და გიდი, მრავალწლიანი გამოცდილებით მოსკოვსა და თბილისი-ში.