INTERMISSION დუბლინელების დიდ ჯგუფს ერთ სულ უფრო ქაოსურ ისტორიაში აერთიანებს, სადაც ერთმანეთს ეჯახება წარუმატებელი ურთიერთობები, წვრილმანი დანაშაული, ბანკის ძარცვა, ცუდი გადაწყვეტილებები, შელახული თავმოყვარეობა და არაჯანსაღად დიდი რაოდენობით ყავისფერი სოუსი.
კილიან მერფი ასრულებს ჯონის როლს — სუპერმარკეტის თანამშრომლის, რომელიც თავის შეყვარებულ დეირდრეს შორდება, რომლის როლსაც კელი მაკდონალდი ასრულებს, თუმცა მალევე ხვდება, რომ შესაძლოა საშინელი შეცდომა დაუშვა. კოლინ ფარელი ლეჰიფია — ფეთქებადი ხასიათის წვრილმანი კრიმინალი, რომლის გეგმებიც გარშემომყოფებს მუდმივად უსიამოვნებებში ხვევს. კოლმ მინი კი ზედმეტად თავდაჯერებულ გარდას ოფიცერს ასრულებს, რომელიც დარწმუნებულია, რომ დუბლინის დანაშაულთან პირად ომს აწარმოებს.
რეჟისორი ჯონ კროული და სცენარისტი მარკ ო’როუ ფილმს ანსამბლური პრინციპით აგებენ და მუდმივად გადადიან ერთი პერსონაჟიდან მეორეზე, რომელთა ცხოვრებაც სულ უფრო აბსურდული გზებით იკვეთება. რომანტიკული პრობლემები კრიმინალურ გეგმებად იქცევა. წვრილმანი წყენა — დახვეწილ შურისძიებად. დოკუმენტური გადამღები ჯგუფი მინის დეტექტივს დაჰყვება, სანამ ის ცდილობს განასახიეროს საკუთარი წარმოდგენა მკაცრ პოლიციელზე. სინამდვილეში არცერთი მათგანი არ არის ისეთი კომპეტენტური, როგორიც თავად ჰგონია — და სწორედ აქედან იბადება ფილმის იუმორის დიდი ნაწილი.
INTERMISSION ADAM & PAUL-ის შემდეგ დავაპროგრამე, რადგან ეს ორი ფილმი ერთად 2000-იანი წლების დასაწყისის დუბლინის შესანიშნავ პორტრეტს ქმნის. ADAM & PAUL ქალაქს მისი უკიდურესი პერიფერიიდან გვაჩვენებს. INTERMISSION კი იმავე ქუჩებს, აქცენტებსა და მუშათა კლასის იმედგაცრუებებს იღებს და გაცილებით სწრაფ კრიმინალურ კომედიად გარდაქმნის. ის უხეშია, ხმაურიანი, სასაცილო და სრულიად არ ცდილობს დუბლინი გარე აუდიტორიისთვის გაპრიალებულ ქალაქად წარმოაჩინოს. ამასთან, აქ კილიან მერფისა და კოლინ ფარელს ვხედავთ ცოტა ხნით ადრე, სანამ ორივე საერთაშორისო ვარსკვლავი გახდებოდა.
INTERMISSION ჯონ კროულის სრულმეტრაჟიანი სარეჟისორო დებიუტი იყო და თავისი პერიოდის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ დამოუკიდებელ ირლანდიურ ფილმად იქცა. პირველ Irish Film & Television Awards-ზე მან საუკეთესო ირლანდიური ფილმის ჯილდო მიიღო, კროულიმ — საუკეთესო რეჟისორის, ხოლო მარკ ო’როუმ — საუკეთესო სცენარის. დევიდ უილმოტმა ოსკარის როლისთვის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობის ჯილდო მოიპოვა.
ფილმმა ასევე მიიღო Galway Film Fleadh-ის მაყურებლის ჯილდო საუკეთესო სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმისთვის და ირლანდიის კინოგაქირავებაში დიდ წარმატებას მიაღწია. ორი ათწლეულის შემდეგ მხოლოდ მსახიობთა შემადგენლობაც კი საკმარისი მიზეზია მის ხელახლა სანახავად, თუმცა ფილმმა დროს გაუძლო იმიტომაც, რომ დუბლინური იუმორის, ძალადობის, რომანტიკული კატასტროფებისა და საყოველთაო არაკომპეტენტურობის ეს განსაკუთრებული ნაზავი დღემდე საოცრად ცოცხალია.