მეორე მსოფლიო ომი. გერმანელების მიერ ოკუპირებულ საფრანგეთში ამერიკელი ებრაელი ჯარისკაცების ჯგუფი ტერორს თესავს ნაცისტებს შორის — სასტიკად კლავს და სკალპს აძრობს მათ.
Inglourious Basterds — Quentin Tarantino-ის მეშვიდე ფილმი — უჩვეულო სიუხვის ატრაქციონია. სცენარისტმა და რეჟისორმა თავისი „უბადრუკები“ ისეთი რაოდენობის, სხვადასხვა დონეზე კოდირებული ინფორმაციით გაჯერებულ ნამუშევრად აქცია, რომ მის სრულად ათვისებას, ალბათ, ვერც ერთი ინტელექტუალი კინომოყვარული ვერ შეძლებს — არც ატლანტიკის ერთ მხარეს და არც მეორეზე. გასაოცარია, როგორ მოახერხა თავად ავტორმა ამ ყველაფრის საკუთარ თავში მოქცევა და ამასთან ერთად სტრუქტურულად გამართული, ლოგიკურად განვითარებული ფილმის შექმნა — თუმცა შემთხვევითი არ არის, რომ სცენარზე თითქმის ათი წელი იმუშავა.
შედეგად მივიღეთ ჰიპერფილმი — გიგანტური კინოხე მრავალი ფლუქტუაციით. ეს არ არის დეკორატიული, ზედაპირული სიჭარბე, არამედ დეტალურად გააზრებული კონსტრუქცია. და თუნდაც მისი რთული ორგანიზაციის სრულად ათვისება შეუძლებელი იყოს, ამოცნობის სიხარული — რომელიც მაყურებელს ავტორთან თითქოს ინტიმურ თანამონაწილეობაში აქცევს — გარანტირებულად ყველას ელის.
