HOLY MOTORS

HOLY MOTORS ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფილმია მსახიობობაზე, გარდასახვაზე და 21-ე საუკუნეში კინოს მუდმივად ცვალებად ბუნებაზე.

Leos Carax გვაცნობს მისტერ ოსკარს, რომელსაც Denis Lavant განასახიერებს. ის პარიზის ქუჩებში ერთი შეხვედრიდან მეორემდე გადაადგილდება, და ყოველი ახალი გაჩერება მისგან სრულიად ახალ გარდასახვას მოითხოვს — მათხოვარი, მამა, მკვლელი, motion-capture შემსრულებელი, მომაკვდავი ადამიანი, ან მიწისქვეშეთიდან ამოსული გროტესკული არსება.

ეს სტრუქტურა ფილმს მოძრაობას აძლევს, თუმცა მისი ნამდვილი თემა თავად ტრანსფორმაციაა. კარაქსი მსახიობის სხეულს აქცევს კინოს ისტორიის ცოცხალ მატარებლად — მუნჯი კინოს ფიზიკურობიდან ციფრულ გამოსახულებამდე, მელოდრამიდან სლეპსტიკამდე და ზოგჯერ კოშმარულ ხედვებამდეც კი.

ათწლეულზე მეტი პაუზის შემდეგ, კარაქსი ამ ფილმით დაბრუნდა ისე, თითქოს მისი შემოქმედებითი ინტუიცია საერთოდ არ შეცვლილა და მას აღარავის წინაშე არაფრის დამტკიცება არ სჭირდებოდა.

დენი ლავანი, კარაქსის მრავალწლიანი შემოქმედებითი პარტნიორი ისეთი ფილმებიდან, როგორიცაა Boy Meets Girl, Mauvais Sang და Les Amants du Pont-Neuf, აქ ქმნის თითქმის უსაზღვრო დიაპაზონის მქონე შესრულებას, რომელიც ფიზიკური თავდადებით და ემოციური სიღრმით გამოირჩევა.

Edith Scobს გამოჩენა დამატებით კინემატოგრაფიულ ფენას ქმნის მათთვის, ვინც იცნობს Georges Franjuს კლასიკას Eyes Without a Face. ხოლო ეკლესიაში გადაღებული აკორდეონის ცნობილი სცენა უკვე თანამედროვე კინოს ლეგენდად იქცა — ისეთი მომენტი, რომელიც იმდენად უცნაური, ცოცხალი და კინემატოგრაფიულია, რომ მისი სრული ძალა მხოლოდ დიდ ეკრანზე იგრძნობა.

ყველაზე მნიშვნელოვანი კი ის არის, რომ HOLY MOTORS კინოს არ აღიქვამს როგორც სტაბილურ ენას. ის კინოს ხედავს როგორც ცოცხალ, მოჩვენებებით სავსე, მუდმივად გარდამქმნელ ძალას.

ეს არის ფილმი, რომელიც ერთდროულად შეიძლება იყოს სასაცილო, სევდიანი, უხეში, ლამაზი და სრულიად მოულოდნელად შეშლილიც კი — ზოგჯერ ყველაფერი ერთ სცენაშიც.

თუ მზად ხართ კინოს სრულიად განსხვავებული გამოცდილებისთვის — ამ შაბათს აუცილებლად შემოგვიერთდით HOLY MOTORS-ის ჩვენებაზე.