HEAVY METAL

HEAVY METAL 1980-იანი წლების დასაწყისის ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო ფილმია და ასევე ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური შეჯახება ფენტეზის, სამეცნიერო ფანტასტიკის, ჰორორისა და როკ-კულტურის ვიზუალური ესთეტიკის ანიმაციის ფორმატში.

ფილმი აგებულია ანთოლოგიურ სტრუქტურაზე, რომელსაც აერთიანებს Loc-Nar — იდუმალი, მანათობელი მწვანე ძალა, რომელიც განადგურებას, კორუფციასა და ქაოსს განასახიერებს. ამ ჩარჩოს ფარგლებში ფილმი გვამოგზაურებს ისტორიებში, რომლებიც სავსეა კოსმოსური ომებით, პოსტაპოკალიფსური სამყაროთი, ოკულტური საფრთხეებით, ბარბაროსული ძალადობითა და კომიქსური აბსურდით.

მაგრამ HEAVY METAL-ს გამორჩეულს მხოლოდ სიუჟეტი არ ხდის — მთავარი მისი განწყობა და ესთეტიკაა.

ფილმი შთაგონებულია Heavy Metal ჟურნალით, რომელიც თავის მხრივ *Métal Hurlant*ს ამერიკული ვერსია იყო. მან ეკრანზე გადაიტანა მთელი ის ილუსტრირებული სამყარო, სადაც სამეცნიერო ფანტასტიკა, ეროტიკა, ანდერგრაუნდ-ფენტეზი და ვიზუალური ექსცესი ერთიანდებოდა — იმ პერიოდში, როდესაც ზრდასრულებისთვის შექმნილი ანიმაცია ჯერ კიდევ იშვიათი და დაუმორჩილებელი ფორმა იყო.

ფილმის რეჟისორია Gerald Potterton, თუმცა მთლიან ნამუშევარში იგრძნობა მთელი ეპოქის ფენტეზი-არტ კულტურის გავლენა — განსაკუთრებით ისეთი ხელოვანების, როგორებიც არიან Moebius და Richard Corben.

და რა თქმა უნდა, საუნდტრეკი ფილმის იდენტობის განუყოფელი ნაწილია. აქ ჟღერს ისეთი ჯგუფებისა და მუსიკოსების მუსიკა, როგორებიც არიან Black Sabbath, Blue Öyster Cult, Cheap Trick, Devo, Journey და Stevie Nicks.

დღესაც HEAVY METAL ინარჩუნებს თავის მეამბოხე, პროვოკაციულ ენერგიას. ის ქაოსურია, არათანაბარია, ხშირად აბსურდულიც, მაგრამ ვიზუალურად ხშირად შთამბეჭდავი.

ზოგი ეპიზოდი უფრო ძლიერია, ზოგი უფრო იუმორისტული, ზოგი უფრო შთაგონებული — მაგრამ სწორედ ეს არათანაბრობაც მისი ხიბლის ნაწილია.

ეს არ არის ანიმაცია, რომელიც რеспექტაბელურობისთვის შეიქმნა. ეს არის ანიმაცია როგორც პალპ-არტეფაქტი, ღამის კინოს გამოცდილება და ნამდვილი საკულტო ობიექტი.