დანია. პრინცი ჰამლეტი უახლოესი ადამიანების ღალატითაა განადგურებული. იგი იძულებულია სამართლიანობა საკუთარი სულის ფასად აღადგინოს. მას მარადიული კითხვები ტანჯავს: რა არის სიმართლე და როგორ გავარჩიოთ ტყუილი ჭეშმარიტებისგან? ჰამლეტი მხოლოდ შურისმაძიებელი არ არის — ის ღრმა ფილოსოფოსიცაა. მისი შინაგანი მონოლოგები სიცოცხლესა და სიკვდილზე, ვალსა და თავისუფალ ნებაზე ყველაზე თამამ ფიქრებს ბადებს.
ჰამლეტი ეპოქის სარკეა - ის თითოეულ ადამიანში არსებულ გადაუჭრელ წინააღმდეგობებსა და დაფარულ მისწრაფებებს ამხელს.
სპექტაკლი გმირის შინაგან ბრძოლაზე ამახვილებს ყურადღებას, სადაც მკვეთრად იკვეთება გაუბედაობის, ეჭვისა და რისხვის, მოქმედების სურვილისა და შეცდომის შიშის თემები. მისი მთავარი კონფლიქტი აზრსა და ქმედებას, გრძნობასა და გონებას შორის დაპირისპირებაა. ჰამლეტის სიმამაცე და სინაზე, იდუმალება და ვნება სცენაზე ადამიანის სულის დიდ ტრაგედიას განასახიერებს. ეს არის ამბავი არა მხოლოდ ღალატსა და სიკვდილზე, არამედ, უპირველეს ყოვლისა, სულის ნამდვილ ბრძოლასა და საკუთარი არსის ძიებაზე.