მოღუშული მებრძოლი მეტსახელად ძაღლ-აჩრდილი საკუთარ თავს მკვდრად თვლის ორ მიზეზით. პირველ რიგში, ის სამურაის კოდექსით ცხოვრობს და საკუთარ სიკვდილზე მედიტირებს. მეორეც — რამდენიმე წლის წინ ის თითქმის მოკლეს.
Ghost Dog: The Way of the Samurai-ში ჯარმუში სიკვდილის ზღურბლამდე მიგვიყვანს — ახლა კი შეხვედრას მის მიღმა გვინიშნავს. სამურაის მცნება ამბობს: „ყოველ დღე, გამონაკლისის გარეშე, წარმოიდგინე თავი უკვე მკვდრად. ეს არის სამურაის გზის არსი“. ხოლო „სამურაის გზა“ თავად ჯარმუშის შედევრის არსიცაა და ქვესათაურიც.
თავის საუკეთესო მომენტებთან დაბრუნებით — „ბესტებთან“, როგორც როკ-მუსიკოსები იტყოდნენ — ის კინოს საუკეთესო მომენტებსაც უბრუნდება: გოდარს (აქედან მოდის „ძაღლში“ სამურაის გამონათქვამებით სავსე წარწერები), ვესტერნს (აქედან — დუელები და სროლები ზუსტად შუადღის მწველ სიცხეში). ეს გარეგანი ხერხი ეხმიანება ფილმის შინაგან ცხოვრებასაც, სადაც შავკანიანი გმირი სამურაიივით ცხოვრობს, ცხრა წლის გოგონა „ფრანკენშტეინით“ არის შეპყრობილი, ხოლო იტალიელი განგსტერი წინასაომარი მულტფილმის გმირს — ვუდი ვუდპეკერს, კოდალას — ეთაყვანება.
Jim Jarmusch ახალი დროის წინაშე არ იხევს უკან; პირიქით, მკაფიოდ და მარტივად ხსნის 2000 წლის სამყაროს — კულტურათა შერევით, რომელმაც ის ბაბილონს დაამსგავსა. „ეპოქის სული აღარ ბრუნდება. მისი დასასრულისკენ ის ნაწილაკებად იშლება და საუკუნეთა მიჯნაზე ადამიანები დროის გარეთ დარჩენას გადარჩებიან წარსული სამყაროების სიბრძნის მოჭიდებით“, — გვასწავლის სამურაის კოდექსი.
