სათაური სიტყვასიტყვით ასე უნდა ითარგმნოს: „მამა, დედა, ძმა, და“.
ფილმი შედგება სამი ნოველისგან, რომელშიც ახლო ნათესავები რაღაცაზე საუბრობენ და ბევრსაც დუმილით გამოხატავენ. სწორედ ამით — თითქოს არაფერზე საუბრით და მნიშვნელოვანზე დუმილით — იქმნება ჯიმ ჯარმუშის კინოპოეზია.
როგორც კინოკრიტიკოსი ანტონ დოლინი წერს:
„ეს არ არის ფილმი თაობათა შორის უფსკრულზე ან, ღმერთმა ნუ ქნას, კონფლიქტზე. „მამა დედა და ძმა“ — ეს არის ჩუმი ფიქრი ოჯახზე, როგორც მარტოობის ერთადერთ რეალურ წამალზე. შეიძლება ის იყოს მწარე, ვადაგასული და გვერდითი ეფექტებიც ჰქონდეს, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში მაინც მოქმედებს. თუმცა, შესაძლოა, ეს მხოლოდ პლაცებოა, ფანტაზია. როგორც ფილმი გვამცნობს, ამერიკის ადგილობრივი ტომები ყველა სენის საუკეთესო წამლად საერთოდ უბრალო სუფთა წყალს მიიჩნევენ.“
🏆 ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“
