სათაური უფრო სწორად ასე ითარგმნება: „მამა, დედა, ძმა, და“.
ფილმი შედგება სამი ნოველისგან, რომელშიც ახლო ნათესავები საუბრობენ და ამავდროულად ბევრს მნიშვნელოვნად დუმილით გამოხატავენ. სწორედ ამით — თითქოს არაფერზე საუბრით და მნიშვნელოვანზე დუმილით — იქმნება ჯიმ ჯარმუშის კინოპოეზია.
როგორც კინოკრიტიკოსი ანტონ დოლინი წერს:
„ეს არ არის ფილმი თაობათა შორის უფსკრულზე ან, ღმერთმა ნუ ქნას, კონფლიქტზე. „მამა დედა და ძმა“ — ეს არის ჩუმი ფიქრი ოჯახზე, როგორც მარტოობის ერთადერთ რეალურ წამალზე. შეიძლება ის იყოს მწარე, ვადაგასული და გვერდითი ეფექტებიც ჰქონდეს, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში მაინც მოქმედებს. თუმცა, შესაძლოა, ეს მხოლოდ პლაცებოა — ფანტაზია. როგორც ფილმი გვახსენებს, ამერიკის ადგილობრივი ტომები ყველა სენის საუკეთესო წამლად საერთოდ უბრალო სუფთა წყალს მიიჩნევენ.“
🏆 ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“.
