„გამოკვებე ყვავი და ის თვალებს დაგთხრის“ — ასე ამბობს ცნობილი ესპანური ანდაზა. სწორედ ამ ფრაზას ეყრდნობა ფილმი პატარა გოგონაზე, ანაზე, რომელსაც სჯერა, რომ მის სურვილებს რეალობის შეცვლა და ადამიანების სიკვდილიც კი შეუძლიათ.
ანა ჯერ სიმსივნით გარდაცვლილ დედას კარგავს, ცოტა ხნის შემდეგ კი სრულიად მოულოდნელ ვითარებაში მისი მამაც — ფრანკისტი ოფიცერი — საყვარლის მკლავებში კვდება. ამის შემდეგ გოგონა მკაცრი დეიდის მზრუნველობის ქვეშ რჩება, რომლის მიმართაც თავიდანვე შინაგან წინააღმდეგობას გრძნობს და სიკვდილს უსურვებს.
ისტორიას უკვე ზრდასრული ანა გვიყვება — ქალი, რომელიც საოცრად ჰგავს საკუთარ დედას. მრავალი წლის შემდეგ ის ამბობს:
„არ მჯერა ბავშვობის, როგორც ბედნიერი დროის, არც ბავშვების თანდაყოლილი უმანკოების და სიწმინდის. ჩემი ბავშვობა მახსოვს, როგორც ხანგრძლივი პერიოდი, სავსე უიმედობით, სევდითა და შიშით. უცნობის შიშით.“
ფილმი საოცარი სიზუსტით გადმოსცემს ბავშვის ფსიქოლოგიას, რომელიც თანდათან კარგავს კავშირს რეალობასთან და დარწმუნებულია, რომ სწორედ თავად არის მის გარშემო მომხდარი ტრაგიკული და მტკივნეული მოვლენების მიზეზი. საბოლოოდ, ეს მისთვის ერთადერთი გზაა, რომ აუტანელ რეალობას როგორმე გაუმკლავდეს.
🏆 1976 წელს ფილმმა კანის კინოფესტივალის ჟიურის გრან-პრი მოიპოვა და 1970-იანი წლების ესპანური კინოს ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან და აღიარებულ ნამუშევრად იქცა.