MADSNESS-ის ფარგლებში აქამდე უკვე ვიხილეთ მადსი სხვადასხვა ამპლუაში — განგსტერი, ბოროტმოქმედი, ფიზიკურად ძლიერი გმირი, საავტორო კინოს ვარსკვლავი, ფსიქიკური პრობლემების მქონე პერსონაჟი და თანაგრძნობით სავსე ადამიანი. „კოკო შანელი და იგორ სტრავინსკი“ კი კიდევ ერთ მხარეს გვაჩვენებს — მადსს, როგორც ხელოვანს.
პარიზი, 1920 წელი. კოკო შანელი თავისი გავლენის მწვერვალზეა — მან უკვე შეცვალა მოდის სამყარო და ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ქალად იქცა. ქალაქის მეორე მხარეს კი რუსი კომპოზიტორი იგორ სტრავინსკი, რომელიც რუსეთის რევოლუციის შემდეგ ემიგრაციაში აღმოჩნდა, ცოლისა და ოთხი შვილის რჩენას ცდილობს. როდესაც შანელი სტრავინსკების ოჯახს თავის აგარაკზე საცხოვრებლად მიიწვევს, ურთიერთპატივისცემა ნელ-ნელა აკვიატებად, შემდეგ კი ვნებიან სიყვარულად გადაიქცევა — ურთიერთობად, რომელიც ორივეს ცხოვრებას სამუდამოდ შეცვლის.
კრის გრინჰალგის რომანის მიხედვით გადაღებული ფილმი ისტორიული ფაქტების ზუსტ აღდგენას არ ცდილობს. მას უფრო აინტერესებს, რა ხდება მაშინ, როდესაც ორი გამორჩეული შემოქმედი, რომლებიც საკუთარ გენიოსობაში სრულიად დარწმუნებულნი არიან, ისტორიის სწორ მომენტში ერთმანეთს ხვდებიან.
მადს მიკელსენი სტრავინსკის სახით ქმნის ბრწყინვალე, უკომპრომისო და ემოციურად ჩაკეტილ პერსონაჟს. ანა მუგლალისის ძლიერ და დამოუკიდებელ კოკო შანელთან ერთად ისინი მსახიობის კარიერის ერთ-ერთ ყველაზე უჩვეულო რომანტიკულ დუეტს ქმნიან. ფილმი არ ცდილობს დაამტკიცოს, რამდენად ზუსტად შეესაბამება ეს ისტორია რეალობას — ის გაცილებით მნიშვნელოვან კითხვას სვამს: რა ვალი აქვთ დიდ ხელოვანებს იმ ადამიანების წინაშე, ვისაც ისინი უყვარს?
ელეგანტური, ინტელექტუალური და ვიზუალურად დახვეწილი „კოკო შანელი და იგორ სტრავინსკი“მადს მიკელსენის ფილმოგრაფიის ერთ-ერთი ყველაზე დაუფასებელი ნამუშევარია და კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ მისი საუკეთესო როლების დიდი ნაწილი კრიმინალის, ძალადობისა და სკანდინავიური ნუარის ფარგლებს მიღმა შეიქმნა.