CHESS OF THE WIND

Chess of the Wind — კინოს ისტორიის დაკარგული ნაწილის ნამდვილი სასწაულებრივი დაბრუნებაა. Mohammad Reza Aslani-ის ფილმი ვითარდება ძველ, მდიდრულ სასახლეში, სადაც ოჯახის ქონება კონფლიქტის ცენტრში ექცევა — ინვალიდ მემკვიდრეს, მტაცებელ ნათესავებსა და მსახურებს შორის, რომლებიც ერთდროულად ერთგულებასა და ღალატს შორის მოძრაობენ. მაგრამ რაც მას ჩემთვის დაუვიწყარს ხდის, მხოლოდ ინტრიგა არ არის. ეს არის ატმოსფერო. თითქოს ყველა ოთახი ეჭვს ინახავს, ყველა დერეფანი დაძაბულობითაა დამუხტული. The Criterion Collection მას აღწერს, როგორც ნამუშევარს, რომელიც აერთიანებს ევროპულ მოდერნიზმს, გოთიკურ ჰორორს და კლასიკურ სპარსულ ხელოვნებას — და ეს საკმაოდ ზუსტად ხსნის, რატომ არის ეს ფილმი ასე უნიკალური.

ფილმის გარშემო არსებული ისტორიაც დიდ როლს თამაშობს მის მნიშვნელობაში. ის 1976 წელს აჩვენეს, შემდეგ კი პრაქტიკულად გაქრა — დაგმობისა და ცირკულაციიდან ამოღების შემდეგ ათწლეულების განმავლობაში არავის უნახავს. მოგვიანებით ეს შედევრი აღადგინეს Martin Scorsese-ის World Cinema Project-მა და Cineteca di Bologna-მ, ასლანისა და მისი ოჯახის მონაწილეობით. ეს ისტორია მნიშვნელოვანია, რადგან ფილმი არ აღიქმება როგორც უბრალოდ კურიოზი. ის დიდ, მნიშვნელოვან ნამუშევრად იგრძნობა — ერთ-ერთ იმ ხელახლა აღმოჩენილ ფილმად, რომლის გარეშე მსოფლიო კინოს რუკა არასრულყოფილი ჩანს.