„პერსონაჟის განვითარება“ — კურსის „ექსპერიმენტული წერილობის თეორია და პრაქტიკა. ბლოკი II“ მესამე შეხვედრა
ფილოსოფოსი ჯორჯო აგამბენი თავის პოეტურ ესეში „ავტოპორტრეტი კაბინეტში“ ცდილობს უპასუხოს კითხვას: რა რჩება იმ დღეებისა და წლების თანმიმდევრობიდან, რომლებიც ვიცხოვრეთ როგორც შეგვეძლო — მოთხოვნილების მიყოლებით, რომლის კანონზომიერებასაც ვერც ახლა ვხსნით, და ამავე დროს შემთხვევითობის მიხედვით?
აგამბენის პასუხებზე და საკუთარ გამოცდილებაზე დაყრდნობით, ვიმუშავებთ პერსონაჟების სახეების შექმნაზე. განვიხილავთ, როგორ აისახება პერსონაჟის ხასიათი და სუბიექტურობა მხატვრული ნაწარმოების სხვადასხვა ფენაში.
წერითი პრაქტიკის ფარგლებში შევეცდებით შევქმნათ პერსონაჟის პორტრეტი მისი სამუშაო სივრცის/კაბინეტის ფოტოზე ან სხვა ვიზუალურ მასალაზე დაყრდნობით. პერსონაჟის შინაგანი სამყაროს გამოსახატავად გთავაზობთ ოთხ კლასიკურ მიდგომას:
როგორ შეიძლება საუბრობდეს ის? (მონოლოგი ან დიალოგი)
რით არის დაკავებული? (ყოფითი სცენა მისი ცხოვრებიდან)
რისი ეშინია? (შინაგანი ფიქრებისა და შიშების აღწერა)
რას აფასებს ყველაზე მეტად? (ბავშვობის მოგონება ან ფანტაზია)
