„პერსონაჟის განვითარება“ — კურსის „ექსპერიმენტული წერილის თეორია და პრაქტიკა. ბლოკი II“ მესამე შეხვედრა
ფილოსოფოსი ჯორჯო აგამბენი თავის პოეტურ ესეში „ავტოპორტრეტი კაბინეტში“ ცდილობს უპასუხოს კითხვას: „რა რჩება იმ დღეებისა და წლების თანმიმდევრობიდან, რომლებიც ვიცხოვრეთ როგორც შეგვეძლო — ანუ იმ საჭიროების მიყოლებით, რომლის კანონზომიერებასაც დღემდე ვერ ვხსნით — და ამავდროულად ვიცხოვრეთ ისე, როგორც გამოვიდა, ანუ შემთხვევით?“
აგამბენის პასუხებზე და იმაზე დაყრდნობით, რასაც ჩვენ თავად ვპასუხობთ საკუთარ თავს, შევქმნით პერსონაჟების სახეებს. ვისაუბრებთ, როგორ აისახება პერსონაჟის ხასიათი და სუბიექტურობა მხატვრული ნაწარმოების სხვადასხვა შრეში.
წერითი პრაქტიკის ფარგლებში ვეცდებით შევქმნათ პერსონაჟის პორტრეტი ფოტოზე ან მისი ოთახის/სამუშაო სივრცის სხვა ვიზუალურ გამოსახულებაზე დაყრდნობით. პერსონაჟის შინაგანი სამყაროს გამოსახატავად გთავაზობთ ოთხ კლასიკურ ტაქტიკას:
-
როგორ შეიძლება ის საუბრობდეს? (მონოლოგი ან დიალოგი)
-
რას აკეთებს? (ყოველდღიური ცხოვრების სცენა)
-
რის ეშინია? (ფიქრებისა და შინაგანი შიშების აღწერა)
-
რას აფასებს ყველაზე მეტად? (ბავშვობის მოგონება ან ფანტაზია)
