კარავაჯო

ფსევდოისტორიული ფილმი მეამბოხე მხატვრის — Caravaggio — ცხოვრების შესახებ. ეს ასევე სადებიუტო კინოროლია Tilda Swinton-თვის — მსახიობისთვის, რომლის გარეშე, შესაძლოა, არისტოკრატიული ოჯახიდან გამოსულ მორცხვ გოგონას კინოში მოსვლის იდეაც კი არ გასჩენოდა.

ეს არის ფილმი, რომელიც კლასიკურ ბიოგრაფიულ სურათად გვევლინება, თუმცა სინამდვილეში Derek Jarman ფაქტობრივი სიზუსტით საერთოდ არ არის დაინტერესებული. მისთვის ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია კაშკაშა, პროვოკაციული და ზოგჯერ ვულგარული ისტორიები — ისეთივე, როგორიც თავად კარავაჯოს ტილოებია. ისტორიული ანეკდოტები აქ რეჟისორის პირად ხედვასა და ავტორულ ინტერპრეტაციასთან არის შერწყმული, რითაც ის საკუთარ გმირებს განსაკუთრებულ ინდივიდუალობას ანიჭებს.

დროითი ჩარჩოებიც დიუკ ჯარმანისთვის პირობითია — მე-16 საუკუნის პერსონაჟი სრულიად ბუნებრივად შეიძლება ჯინსებში გამოჩნდეს, და ეს ეკრანზე იმდენად ორგანულად გამოიყურება, რომ რეჟისორი ამ ხერხზე სპეციალურად ყურადღებასაც არ ამახვილებს. ეს დახვეწილი და ინტელექტუალური რეჟისორული გადაწყვეტილებაა — ნაკლებად ნიჭიერი ავტორი ასეთ აღმოჩენას შესაძლოა ზედმეტად უსვამდა ხაზს.

რაც ამ ფილმში ნამდვილად ავთენტურია, ეს არის საოცარი ვიზუალური სამყარო: განსაკუთრებული სიფრთხილით აგებული კადრები, იდეალურად შერჩეული განათება, კოსტიუმები და მსახიობთა შესრულება. Caravaggio-ში ჯარმანმა კარავაჯოს ფერწერის სული გამორჩეული სიზუსტით დაიჭირა.