შეუძლიათ თუ არა გენებს რთული ქცევის განსაზღვრა?

შეუძლიათ თუ არა გენებს რთული ქცევის განსაზღვრა?

„მთლად მამას ჰგავს“ ან „დედის ასლია“ — ასეთ ფრაზებს ხშირად ვისმენთ, როცა ახლობლები ჩვენში ნაცნობ ჟესტებსა და კამათის მანერას ამჩნევენ.

სიმაღლესთან, სისხლის ჯგუფთან ან თვალის ფერთან დაკავშირებით ყველაფერი შედარებით გასაგებია. მაგრამ როცა საქმე ხასიათს ეხება, გვინდა გვჯეროდეს, რომ საკუთარი თავის ავტორები ვართ — და არა მშობლების ასლები.

მაგრამ რამდენად თავისუფლები ვართ მემკვიდრეობის გავლენისგან?

გადმოიცემა თუ არა გენეტიკურად მათემატიკური ნიჭი, ხასიათის თვისებები ან აგრესიისკენ მიდრეკილება?

სად მთავრდება გენების გავლენა ამ ბიოლოგიურ „ნახაზში“ — და სად იწყება ჩვენი საკუთარი „მე“?

9 მაისს (შაბათი), 19:30-ზე, ბიოლოგი სიმხა ბორმანი ისაუბრებს იმაზე, როგორ გარდაიქმნება დნმ-ის ქიმია ჩვენს ემოციებად და რატომ არის „გენიოსობის გენის“ ძიება ისეთივე უშედეგო, როგორც „აუტიზმის გენის“ ძიება.