მეორე ბიოგრაფიული ფილმი ერთ წელიწადში, რომელიც რიჩარდ ლინკლეიტერმა გადაიღო და ამჯერად არა ფრანგულ ახალ ტალღას, არამედ ამერიკული მიუზიკლის ოქროს ეპოქას ეძღვნება.
1943 წლის 31 მარტს ლეგენდარული პოეტი-სიმღერების ავტორი ლორენც ჰარტი მიუზიკლის „ოკლაჰომა!“ პრემიერიდან გარბის ბარში, რათა დათვრეს. მიზეზი ის არის, რომ მისი მუდმივი თანაავტორი, კომპოზიტორი რიჩარდ როჯერსი, უკვე ახალ ლიბრეტისტთან — ოსკარ ჰამერსტაინთან — მუშაობს.
თუმცა, გინდ დაიჯერეთ, გინდ არა, ბარში მისვლას არ განაპირობებს არც ყოფილ პარტნიორთან ანგარიშსწორების სურვილი და არც მისი წარმატების ღირსეულად მილოცვა. აქ უნდა გამოჩნდეს ოცდაწლიანი ქალიც — მისი გულისწორი, რომელშიც პოეტი უიმედოდ და უპირობოდ არის შეყვარებული. ფილმის მთელი მოქმედება სწორედ ამ ოთხ კედელში ვითარდება. მარტოობით შეპყრობილი, მახვილგონივრული ჰარტისთვის ეს სივრცე მტანჯველი გალიაა, ხოლო თანამედროვე მაყურებლისთვის, რომელსაც სანახაობრივი შუქისგან დაღლილს, მონატრებული აქვს ჩამქრალი განათება და ფორტეპიანოსთან მჯდომი ტაპიორი, — ნამდვილი კომფორტის ზონა. (ა. დოლინი)
მთავარ როლს ასრულებს ითან ჰოუკი, რომელსაც, რა თქმა უნდა, მაშინვე იცნობთ, თუ ნანახი გაქვთ ლინკლეიტერისავე ტრილოგია — „სანამ გათენდება“, „სანამ დაღამდება“ და „სანამ შუაღამე დადგება“.
