მწარე მთვარე

სათაურის თარგმანი ზუსტად არ გადმოსცემს მნიშვნელობას: უფრო სწორი იქნებოდა ისეთი ვარიანტი, როგორიცაა „უბედური თვე“ ან „საბედისწერო თვე“ — თითქოს „თაფლობის თვის“საპირისპიროდ.

ეს არის ეროტიკული თრილერი უკიდურესად მტკივნეული, კოდამოკიდებული სასიყვარულო ურთიერთობის განვითარებასა და დაშლაზე.
ფილმის გმირებს არც რომანტიკა და არც ამაღლებული სიყვარული აინტერესებდათ — მათ სურდათ საკუთარი ვნების გამოკვლევა.
და ისინი იკვლევდნენ ერთმანეთსაც და საკუთარ თავსაც — სრულ თვითგანადგურებამდე.

კინოკრიტიკოსებს შორის მიღებულია, რომ ფილმს ან მკაცრად აკრიტიკებენ, ან ისევე ენერგიულად იცავენ. აი რას წერს როჯერ ებერტი:

„ყველაზე მარტივია ისეთი ფილმის ყურება, როგორიცაა „მწარე მთვარე“, თავის ქნევით და რეჟისორის ცუდ გემოვნებასა და ავადმყოფურ ფანტაზიაზე აღშფოთებით. ამით თითქოს აჩვენებ, რომ ასეთი ბავშვური რამით ვერ მოგატყუებენ — რომ სერიოზული, მოწიფული და გაწონასწორებული ადამიანი ხარ. რა თქმა უნდა, „მწარე მთვარე“ სასოწარკვეთილი გროტესკია, მაგრამ პოლანსკი მას ყოველგვარი კომპრომისისა და დათმობის გარეშე იღებს. და სასაცილო ხდება, როცა ის კრიტიკოსები, რომლებიც შემდეგ „შეწყალებით“ აფასებენ ამ ფილმს, თვითონვე უყურებენ მას სუნთქვაშეკრულები.“