BEAU TRAVAIL

Beau Travail ერთ-ერთი ყველაზე ვიზუალურად შთამბეჭდავი ფილმია, რაც კი ოდესმე დისციპლინაზე, მამაკაცურობაზე და ეჭვიანობაზე შექმნილა. Claire Denis იღებს Herman Melville-ის კრიტიკულად აღიარებული, თუმცა დაუმთავრებელი ნოველის — Billy Budd-ის კონტურს და მოქმედებას ჯიბუტიში გადააქვს, სადაც Denis Lavant-ის სერჟანტი გალუ წარსულს იხსენებს — საფრანგეთის უცხოურ ლეგიონში გატარებულ დროს და იმ მომენტს, როდესაც ახალგაზრდა ახალწვეული არღვევს მისი სამყაროს წესრიგს.

სიუჟეტი ამ ფილმს რეალურად არ ამოძრავებს. დენისისთვის ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია განწყობა, ჟესტი, რიტუალი, მზის შუქში არსებული სხეულები, მოძრაობა, რომელიც იმდენადაა ჩაწერილი რუტინაში, რომ იწყებს ეროტიკულ, კონკურენტულ და არასტაბილურ განცდას. ფილმის მთავარი ძალა იმაშია, როგორ ყვება დენისი გალუს ისტორიას შეგრძნებების საშუალებით და არა პირდაპირი თხრობით.

რაც განსაკუთრებულად მომწონს Beau Travail-ში, არის ის, რამდენად ენდობა ის ვიზუალს. დენისი არაფერს აჭარბებს. მნიშვნელობა გროვდება რიტმის, ლეგიონის ერთფეროვანი ცხოვრების განმეორებადობის და ეკრანზე არსებული კაცების ფიზიკური არსებობის მეშვეობით. 2022 წლის British Film Institute-ის Sight and Sound poll 2022 კრიტიკოსთა გამოკითხვაში ფილმმა ყველა დროის საუკეთესო ფილმების სიაში მე-7 ადგილი დაიკავა, ხოლო BFI მას აღწერს, როგორც მამაკაცური იდენტობის კრიზისის ექსტატიკურ კვლევას. ეს შეფასება სრულიად ლოგიკურია. ეს არის ფილმი, რომელიც ერთდროულად მკაცრიცაა და სენსუალურიც — განსაკუთრებით მისი საკულტო სოლო ცეკვის სცენა, რომელიც დენისმა ერთ მაგიურ დუბლში გადაიღო. ეს კადრები და სცენები დიდხანს რჩება მეხსიერებაში კინოდან გამოსვლის შემდეგაც.