"სექსუალური, უცნაური და საოცრად შეშლილი" — ეს ოფიციალური სლოგანი თავისუფლად შეიძლებოდა იმ ფილმების დიდ ნაწილსაც მიესადაგოს, რომელსაც ჩვენ ვაჩვენებთ. თუმცა Attenberg-ის შემთხვევაში, ალბათ, უფრო ზუსტად სხვა სამი სიტყვა აღწერს მას: უცნაური, დახვეწილი, ადამიანური.
23 წლის მარინა ცხოვრობს მამასთან — არქიტექტორთან ერთად ზღვისპირა ინდუსტრიულ ქალაქში. ადამიანები მისთვის ხშირად უცხო და გაუგებარი არიან, ამიტომ მათგან დისტანციას ინარჩუნებს. ადამიანის შინაგან სამყაროს ის იკვლევს სიმღერების საშუალებით, ხოლო საკუთარ სხეულსა და ინსტინქტებს — ცხოველების მოძრაობების გამეორებით, რომელსაც სატელევიზიო პროგრამა The Life of Mammals-დან აკვირდება. მარინას ჯერ არ აქვს სექსუალური გამოცდილება, თუმცა ნელ-ნელა მის ცხოვრებაში ჩნდება სიყვარულის, სიახლოვისა და ემოციური გახსნის მღელვარე მოლოდინი.
ახალი თაობის ბერძენმა რეჟისორებმა კინოკრიტიკაში საუბარი ახალი კინოტალღის შესახებ გააჩინეს — მიმდინარეობაზე, რომელიც ძველი ბერძნული ტრაგედიის ტრადიციებსა და თანამედროვე საავტორო კინოს შორის იბადება. დასავლელმა კრიტიკოსებმა ამ მიმართულებას „უცნაური ტალღა“ უწოდეს. თავად რეჟისორებისთვის, მათ შორის Yorgos Lanthimos-ისთვის, ეს განსაზღვრება ყოველთვის ახლობელი არ ყოფილა, თუმცა რთულია არ შეამჩნიო ის საერთო სტილისტური ნიშნები, რომლებიც ამ კინოს აერთიანებს: დეტალებისადმი განსაკუთრებული სიზუსტე, გამოკვეთილი აბსურდიზმი და ნატურალიზმი, რომლის საშუალებითაც ფილმები იკვლევენ ადამიანური, სოციალური და ინტიმური საზღვრების ბუნებას.